لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢ - باب فضل اصطناع المعروف
است.
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لعن اللَّه قاطعى سبيل المعروف قيل و ما قاطعوا سبيل المعروف قال الرّجل يصنع اليه المعروف فيكفره فيمنع صاحبه من ان يصنع ذلك إلى غيره)
و در قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى لعنت كرده است يا كند آن جمعى را كه راه زنان راه نيكىاند پرسيدند كه راه زنان كدامند حضرت فرمودند كه آنها جمعيند كه به ايشان نيكى نكنند و ايشان كفران آن نعمت كنند به انكار يا به بدى در عوض نيكى و اين معنى سبب اين مىشود كه ديگر آن شخص با كسى نيكى نكند.
و كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه چه بسيار كم است كسى كه شكر نعمت كند و ظاهرا اعم است از شكر خالق و خلايق و ظاهرش آنست كه بر سبيل مذمت باشد.
و در قوى از حضرت سيد الساجدين صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى دوست مىدارد هر دلى را كه حزين و با غم اخرت باشد و دوست مىدارد هر بنده را كه شكر نعمت بسيار كند فرداى قيامت حق سبحانه و تعالى به بنده از بندگانش مىفرمايد كه آيا شكر فلان بنده را كردى بنده گويد كه خداوندا ترا شكر كردم اى پروردگار من پس خطاب رسد كه چون شكر او نكردى شكر مرا نيز نكرده پس حضرت فرمودند كه كسى شكر الهى را بيشتر كرده است يا مىكند كه شكر مردمان را بيشتر كند و غرض از اين شكر همانست كه سبب رغبت ديگران شود اگر چه نظر آن شخصى كه مىدهد كمال او در اين است كه مكافات و شكر را نخواهد چنانكه حق سبحانه و تعالى در شأن