لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٩ - باب الوقت الذى يحرم فيه الاكل و الشرب على الصائم و تحل فيه صلاة الغداة

باب الوقت الّذى يحرم فيه الاكل و الشّرب على الصّائم و تحلّ فيه صلاة الغداة

(روى عاصم بن حميد عن ابى بصير ليث المرادىّ قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فقلت متى يحرم الطّعام على الصّائم و تحلّ الصّلاة صلاة الفجر فقال لي اذا اعترض الفجر فكان كالقبطيّة البيضاء فثمّ يحرم الطّعام على الصّائم و تحلّ الصّلاة صلاة الفجر قلت افلسنا فى وقت إلى ان يطلع شعاع الشّمس قال هيهات اين يذهب بك تلك صلاة الصّبيان)

اين بابى است در بيان وقتى كه حرام مى‌شود در آن وقت خوردن و آشاميدن بر صايم و در آن وقت جايز است نماز صبح منقول است در حسن كالصحيح و در صحيح از ليث كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و عرض نمودم كه كى حرام مى‌شود طعام بر صائم و حلال مى‌شود نماز صبح پس حضرت فرمودند كه وقتى كه عرض افق سفيد شود و در سفيدى مانند جامهاى سفيد مصرى شود كه در اين وقت حرام مى‌شود طعام بر صائم و حلال مى‌شود نماز صبح عرض نمودم كه آيا وقت نماز ممتد نيست تا ظاهر شود شعاع آفتاب يعنى بر در و ديوار يا مراد سرخى مشرقى باشد كه بعد از صبح به اندك زمانى بهم مى‌رسد در مشرق يا در مغرب حضرت فرمودند كه‌