لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤ - باب فضل اصطناع المعروف

آوريد تا قرب الهى شما را حاصل شود باين معنى كه چون نيكى نيكى است پس هر چند اهليت آن بيشتر باشند نيكتر است و شك نيست در آن كه نيكى به خويشان بهتر است و به پدر و مادر مؤمن بالاتر و خوبتر خواهد بود يا آن كه چون زكاة نيست كه به پدر و مادر و فرزند و فرزند زادگان نتوان داد پس سعى كنيد در احسان به ايشان از جائى ديگر يا آن كه چون زكات نمى‌توانند گرفت از شما از ره گذرهاى ديگر به ايشان برسانيد.

(و قال صلوات اللَّه عليه رأيت المعروف كاسمه و ليس شى‌ء افضل من المعروف الّا ثوابه و ذلك يراد منه و ليس كلّ من يجد ان يصنع المعروف إلى النّاس يصنعه و ليس كلّ من يرغب فيه يقدر عليه و لا كلّ من يقدر عليه يؤذن له فيه فاذا اجتمعت الرّغبة و القدرة و الإذن فهنالك تمّت السّعادة للطّالب و المطلوب اليه)

و به اسانيد متكثره كالصحيحه منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مى‌بينم من يا مى‌بينى تو و در بعضى از نسخ أ رأيت يعنى آيا مى‌بينى كه نيكى خوبست هم چنان كه نام او خوبست و اسم با مسمى است و چيزى بهتر از نيكى نيست مگر ثواب آن و آن نيز حاصل نيكى است و مقصود از نيكى است و نه چنانست كه هر كه تواند به مردمان نيكى كند تواند كرد تا توفيق الهى نباشد و چنان نيست كه هر كه رغبت در نيكى داشته باشد قدرت بر آن داشته باشد چون بسيار است كه آرزو دارند و قدرت ندارند بر آن و نه چنانست كه هر كه قدرت داشته باشد او را رخصت دهند يعنى توفيق كرامت فرمايند پس هر گاه جمع شود رغبت و قدرت و توفيق پس در اين صورت سعادت تمام است طالب معروف را كه حاصل مى‌شود از جهة او و آن شخصى را كه حاجت از