لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٧٠ - سرمه كشيدن روزه دار

ضعف و غش شود و ضرور نباشد مكروهست و بدون خوف جايز است و اگر در شب كنند بهتر است و اگر ضرور شود در هر وقتى جايز است با ضرورت.

[سرمه كشيدن روزه دار]

(و لا باس ان يكتحل الصّائم بكحل فيه مسك و لا باس ان يكتحل بالحضض)

و باكى نيست صايم را كه در چشم كشد داروئى را كه مشك داشته باشد و باكى نيست كه حضض مكى را در چشم كشد.

و كالصحيح منقولست از حسين كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه دارو بچشم مى‌توانم كشيد هر گاه مشك داشته باشد در روزه حضرت فرمودند كه باكى نيست.

و در صحيح از محمد منقولست كه از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه پرسيدند كه از سرمه كشيدن صايم فرمودند كه باكى نيست سرمه خوردنى و آشاميدنى نيست يعنى اگر چه به حلق رود ضرر ندارد.

و كالصحيح منقولست از عبد اللَّه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از سرمه روزه دار فرمودند كه باكى نيست زيرا كه طعامى نيست كه او را بخورند.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه باكى نيست سرمه و دارو كشيدن صايم را.

و اما آن چه وارد شده است در صحيح از سعد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه از كسى كه در ماه رمضان درد چشم داشته باشد آيا در روزه دار و مى‌تواند پاشيد بچشمش كه روزه باشد حضرت فرمودند كه هر گاه افطار كند دارو را مى‌پاشد يعنى مى‌بايد كه افطار كند و به پاشد چون عامه‌