لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٩ - اثر روزه رمضان

سيد المرسلين ٦ ايستادند تا همه مردمان آن حضرت را به بينند پس حمد و ثناى الهى به جا آوردند پس فرمودند كه اى مردمان حق سبحانه و تعالى كفايت نموده است شر دشمنان را از شما خواه جن و خواه آدميان به آن كه راه دعا داده است كه دعا كنيد تا شر ايشان از شما دفع شود و فرموده است كه مرا بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم، و شما را وعده اجابت داده است يعنى محال است كه اكرم الاكرمين خلف وعده كند و جنّيان را كه دشمن قوى‌تر شمايند كه شياطين باشند نيز شر ايشان را كفايت كرده است و بتحقيق كه حق سبحانه و تعالى موكل ساخته است بهر شيطان متمرد هفت نفر از فرشتگان را كه ملايكه نگذارند كه شياطين بر شما مسلط گردند، و ايشان را غل و زنجير كرده دارند در عرض اين ماه و غل و زنجير را از ايشان بر نمى‌دارند تا اين ماه بسر آيد، و به درستى كه درهاى آسمان گشوده مى‌شود از شب اول يا از اول شب تا به آخر ماه يا آخر شب به درستى كه دعا مقبول است پس بايد كه دفع شر دشمنان انسى كنيد از خود به دعا، و جنيان كه شر ايشان مدفوع است با دعا از براى دفع شر هر دو بكنيد.

و در موثق از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه در ماه رمضان درهاى آسمان گشوده مى‌شود و شياطين را زنجير مى‌كنند و اعمال مؤمنان مقبول مى‌شود نيكو ماهى است ماه رمضان در زمان حضرت سيد المرسلين ٦ اين ماه را مرزوق مى‌ناميدند يعنى روزى مؤمنان در اين ماه فراخ مى‌شود و حاجات ايشان بر آورده مى‌شود و فيضهاى الهى متواتر بر بندگان فايض مى‌گردد.

(و روى محمّد بن مروان عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال‌