لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٧ - اثر روزه رمضان

اى مردمان بدانيد كه هر كه ماه رمضان بر او داخل شود و او بيمار نباشد و تن درست باشد و روزهاى آن را روزه دارد و بعضى از شبهاى آن را به عبادت الهى برخيزد و نمازهاى آن را در اوايل اوقات به جا آورد و در هواى گرم به نماز جمعه‌اش حاضر شود و صباح عيد به مصلّى برود و نماز عيد را به جا آورد بتحقيق كه ادراك كرده است شب قدر را چون هر شب به نماز برخاسته است اگر چه تمام را در نيافته است اما مداومت بر اين اعمال سبب آنست كه حق سبحانه و تعالى نكرده او را كرده حساب مى‌فرمايد، و در مى‌يابد جايزه پروردگار خود را تعالى شانه پس زراره گفت كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه فايز و بهره‌مند مى‌شوند و اللَّه به بهرهايى كه نه از قبيل بهرهاى مردمان باشد يعنى همين سبب نفعهاى دنيوى نيست بلكه نفعهاى اخروى دائمى را خواهند يافت.

[اثر روزه رمضان‌]

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه لجابر يا جابر من دخل عليه شهر رمضان فصام نهاره و قام وردا من ليله و حفظ فرجه و لسانه و غضّ بصره و كفّ اذاه خرج من الذّنوب كيوم ولدته أمّه قال جابر قلت له جعلت فداك ما احسن هذا من حديث قال ما اشدّ هذا من شرط)

و كالصحيح منقول است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه به جابر جعفى فرمودند كه اى جابر هر كه ماه رمضان داخل شود بر او و روزش را روزه دارد و بعضى از شبش را به عبادت الهى برخيزد و حفظ كند فرجش را از معاصى در كل ماه حتى در شبها و زبانش را از هر چه بد باشد و چشم خود را به پوشاند از آن چه نظر به آن نبايد كرد و چنان كند كه آزار او به كسى نرسد بيرون رود