لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٥ - خطبه پيامبر قبل از رمضان

شياطين متمرده را كه مراد همه باشند كه از اطاعت الهى گردنكشى مى‌كنند و بنا بر اين فسوقى كه از بندگان صادر مى‌شود به سبب نفوس اماره خواهد بود، يا آن كه به سبب صوم راه شيطان بر بندگان تنگ مى‌شود پس گويا ايشان را غل كرده‌اند و درهاى آسمان رحمت الهى گشوده مى‌شود و درهاى بهشت گشوده مى‌شود و درهاى رحمت باز مى‌شود به سبب طاعات و عبادات و رفع موانع، و درهاى دوزخ بسته مى‌شود چنانكه در حديث سابق مذكور شد و دعاها مستجاب مى‌شود و حق سبحانه و تعالى در هر وقت افطارى چندين هزار كسرا از آتش دوزخ آزاد مى‌كنند.

و هر شب از اول شب تا به آخر شب منادى از جانب حضرت رب العزه ندا مى‌كنند كه آيا سايلى هست تا حاجتش را بر آوريم آيا كسى هست كه طلب مغفرت كند تا او را بيامرزيم خداوندا هر كه در راه تو چيزى صرف نمايد او را عوض كرامت كن در دنيا و عقبى و هر كه امساك كند او را تلف كن و يا مالش را ضايع گردان يا هر دو تا، چون طالع مى‌شود ماه شوال ندا مى‌رسد به مؤمنان در شب عيد كه فردا صباحى تا چاشت يا چاشنى بياييد به صحرا كه عيد بها و جايزهاى خود را بگيرند كه فردا روز جايزه است و بار عام است كه همه را بار داده‌اند پس حضرت امام محمد باقر فرمودند كه بحق آن خداوندى كه جان من در قبضه قدرت اوست كه جايزه اشرفى و شاهى نيست كه بسيارش اندكى است بلكه جايزه مغفرت و رحمت است كه اندكش بسيار است كه در اخبار وارد شده است ممكن است كه حضرت سيد المرسلين ٦ همه را فرموده باشند در يك خطبه و ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم در هر مجلسى بحسب اقتضاى مقام بعضى از آن را فرموده باشند مانند زيادتى و كمى احاديث‌