لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٤ - روزه هيجده ذى الحجه

حاصل آن كه بعد از اتمام حجة حارثه راى ايشان بر آن قرار گرفت كه به خدمت آن حضرت آيند پس چهارده كس از بزرگان ايشان از فضلاء و علما و هفتاد كس از اشراف و سادات ايشان متوجه خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ شدند و حضرت احتياطا خالد بن وليد را با سيصد سوار به نزد ايشان فرستاد كه مبادا از ايشان مكرى صادر شود و نصارى با زينت عظيم آمدند و اهل مدينه به تفرج و تماشاى ايشان بيرون رفتند و باين زينت نديده بودند كسى را تا به خدمت حضرت رسيدند و وقت نماز ايشان شد خواستند كه نماز كنند جمعى از صحابه خواستند كه منع كنند ايشان را حضرت فرمودند كه بگذاريد كه نماز خود را بكنند رو به مشرق كرده نماز كردند و حضرت سه روز ايشان را بحال خود گذاشت تا سيرت و صورت آن حضرت را مشاهده نمايند و بدانند كه موافق است با آن چه در كتب انبياست ٦.

و بعد از سه روز حضرت ايشان را دعوت فرمودند به اسلام ايشان گفتند يا محمد هر چه خبر داده است حضرت عيسى از وصف پيغمبرى كه بعد از او خواهد آمد در تو مشاهده نموديم موافق بود مگر يك چيز حضرت فرمودند كه كدامست گفتند در انجيل ماهست كه پيغمبرى كه بعد از عيسى مى‌آيد ايمان به او دارد و تصديق او مى‌كند و تو او را دشنام مى‌دهى و تكذيب مى‌كنى و مى‌گويى او بنده است حضرت فرموده است كه من تصديق او مى‌كنم و ايمان به او دارم كه پيغامبر است و حق سبحانه و تعالى او را به رسالت به قوم او فرستاده است و مى‌گويم كه او بنده خداوند است و مالك نيست از جهة خود نفعى و ضررى را و نه مردن و زندگانى را، و نه محشور شدن را.

ايشان گفتند كه هيچ بنده مى‌تواند كرد آن چه او مى‌كرد مرده زنده مى‌كرد و