لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٨ - روزه هيجده ذى الحجه

بقسطه و لم يجعلنا من الجاحدين و المكذّبين بيوم الدّين»)

يعنى حمد و سپاس و ثنا مخصوص آن خداونديست كه ما را به سبب اين روز بزرگ گردانيد يا انعام كرد اين روز را بما و گردانيد ما را از جمله وفا كنندگان بعهد و پيمانى كه از ما گرفته بود در روز الست كه ما متابعت و اطاعت كنيم ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم را كه امامت را به عدالت بر پاى دارند، و نگردانيد ما را از جمله منكران و تكذيب كنندگان روز جزا يعنى سنيان كه اگر اعتقاد بروز قيامت مى‌داشتند هر آينه اطاعت آن حضرت مى‌كردند در متابعت ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم پس فرمودند كه بعد از نماز اين دعا را بخوانند و خلاف است ميان علماء كه آيا اين نماز را به جماعت مى‌توان كردن ظاهر خطبه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه آنست كه به جماعت به جا آوردند و چون صريح نيست اولى انفراد است و اللَّه تعالى يعلم.

و چون خطبه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مشتمل بود بر فوايد بسيار ترجمه آن را ذكر مى‌كنم شيخ طوسى در كالصحيح روايت كرده است از فياض طوسى كه گفت به خدمت حضرت امام ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما بودم در روز عيد غدير خم و جمعى از خواص شيعه در خدمت آن حضرت بودند كه ايشان را نگاه داشته بودند كه شب با آن حضرت افطار كنند و حضرت به خانهاى آن جماعت طعام و پوشش حتى انگشترى و كفش فرستاده بودند و آن جماعت را نيز خلعتها داده بودند با خدمتكاران و تغيير فروش و ظروف مجلس نيز داده بودند و شروع فرمودند در فضيلت روز عيد غدير.

و از آن جمله فرمودند كه خبر داد مرا پدر بزرگوارم از آباى بزرگوار خود از