لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢ - الجزيه

جمعى از علما چنين تفسير كرده‌اند كه اگر مادر و پدر هر دو كافر باشند فرزند حكم كفار بهم مى‌رساند و اگر يكى از ايشان مسلمان باشد فرزند مسلمانست و تابع اشرف ابوين است و بر تقديرى كه اين معنى از حديث نبوى ٦ بيرون آمد اينجا مناسبت دارد زيرا كه حضرت فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ امان دادند و جزيه قبول فرمودند از جمعى كه در زمان آن حضرت بودند باين شرط كه اولاد خود را بحال خود گذارند و ترغيب ايشان نكنند بدين يهوديت و نه بدين نصرانيت و اما اولاد ذمت در اين اوقات ايشان را ذمت و امان نيست چون باين شرط و ساير شروط عمل نمى‌نمايند.

(و فى رواية علىّ بن رئاب عن زرارة عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال انّ رسول اللَّه ٦ قبل الجزية من اهل الذّمّة على ان لا ياكلوا الرّبا و لا ياكلوا لحم الخنزير و لا ينكحوا الأخوات و لا بنات الأخ و لا بنات الأخت فمن فعل ذلك منهم برئت منه ذمّة اللَّه و ذمّة رسوله ٦ و قال ليست لهم اليوم ذمّة)

و به اسانيد متكثره صحيحه و متكثره حسنه كالصحيحه منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين ٦ قبول فرمودند جزيه را از اهل كتاب به شروطى كه از آن جمله اينست كه ربا و گوشت خوك علانيه نخورند و ظاهر عبارت اعم است وزن نكنند خواهرهاى خود را خواه پدر مادرى و خواه مادرى و خواه پدرى و خواه نسبى و خواه رضاعى و هم چنين نكاح نكنند دختران برادر و دختران خواهر را به دستور و اين عمل مجوس بود كه اينها مى‌كردند و جمعى از يهود در خواهر