لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٠ - ثواب افطارى دادن

روزه سنتى را مگر آن سه روزى كه در هر ماه مى‌گيرند و گمان مكن كه بمنزله روزه واجبست بلكه من دوست مى‌دارم از جهة تو كه هر گاه كار خوبى كنى بر آن مداومت نمائى.

و در حديث عذافر منقولست كه آن حضرت به او فرمودند كه اگر مى‌خواهى قضا كن بعد از مراجعت از سفر.

و در حديث صحيح از سعد منقول است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه كه آيا بر مسافر لازمست كه قضا كند اين سه روز هر ماه را حضرت فرمودند كه نه.

و در حسن كالصحيح از مرزبان منقول است كه به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه مى‌خواهم بسفر روم مى‌توانم روزه آن ماه را مقدم دارم حضرت فرمودند كه نه عرض نمودم كه چون از سفر برگردم قضا كنم حضرت فرمودند كه هم چنان كه نمى‌كنى قضا نيز نمى‌كنى پس ظاهر شد كه اهتمامى نيست در تقديم و قضا هر دو خوبست و اگر نكند ضرر ندارد و تصدق بهتر است و اللَّه تعالى يعلم.

(و روى انّه سئل العالم صلوات اللَّه عليه عن خميسين يتّفقان فى اخر العشر فقال صم الأوّل فلعلّك لا تلحق الثّانى)

و مرويست كه از معصوم صلوات اللَّه عليه پرسيدند كه هر گاه در دهه آخر دو پنجشنبه واقع شود چه كند حضرت فرمودند كه اول را روزه بگير شايد به دويم نرسى و بهتر آنست كه چون به دويم برسد آن را نيز بگيرد چنانكه گذشت.