لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٥ - روزه رسول الله

حمّاد فقلت و أيّ الايّام هى قال اوّل خميس فى الشّهر و اوّل اربعاء بعد العشر منه و اخر خميس فيه فقلت و كيف صارت هذه الأيّام الّتى تصام فقال لأنّ من قبلنا من الأمم كانوا اذا نزل على احدهم العذاب نزل فى هذه الأيّام فصام رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله هذه الأيّام لأنّها الايّام المخوفة)

و در روايت صحيح حماد منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ روزه گرفتند آن قدر كه گفتند ديگر حضرت افطار نخواهند فرمود پس مدتى روزه سنتى نمى‌گرفتند تا آن كه گفتند ديگر آن حضرت روزه نخواهند گرفت ديگر روزه حضرت داود را ٧ مى‌گرفتند يك روز مى‌گرفتند و يك روز نه و در بسيارى از نسخ لا نيست و ليكن در كافى و ثواب الاعمال هست و بودنش بهتر است و اگر نباشد در لفظ مراد است در معنى پس آن حضرت كه از دنيا رفتند مداومت بر اين داشتند، و در احاديث بسيار وارد است كه هر چه را آن حضرت بر آن مداومت داشتند در آخر عمر آن را متابعت مى‌بايد كرد و آن حضرت مداومت داشتند بر هر ماه سه روز و فرمودند كه اين سه روز را كه هميشه روزه دارند روزه دهر است چون يكى را ده مى‌نويسند و روزه اين سه روز وحر سينه را مى‌برد و حماد مى‌گويد كه وحر بمعنى وسوسه است يعنى بالخاصيه وسواس شيطان از آن شخص زايل مى‌شود و بعضى گفته‌اند كه وحر كينه و خشم و عداوت و غضب يعنى صفات ذميمه نفس و اعتقادات خبيثه كه از وسواس شيطان بهم مى‌رسد زايل مى‌شود حماد گفت عرض نمودم كه كدام سه روز است فرمودند كه پنجشنبه اول ماه و چهار شنبه اول بعد از دهه اول و پنجشنبه آخر ماه‌