لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٩ - باب وجوه الصوم

آن شش روز بعد از عيد رمضان است و عامه اهتمام به آن دارند از اين جهت تركش اولى است و فعلش بد نيست و اگر بعد از سه روز بگيرد اولى است چنانكه در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه سه روز بعد از عيد قربان و سه روز بعد از عيد فطر روزه مگير كه ايام اكل و شربست.

و در موثق كالصحيح از حريز از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم منقولست كه بعد از عيد البته سه روز را روزه مگير و اگر خواهى كه روزه گيرى بعد از سه روز روزه بگيرد، ديگر روز عرفه و روز عاشورا است كه خواهد آمد و همه اين چهارده روز را مخير است مى‌خواهد روزه مى‌گيرد و مى‌خواهد نمى‌گيرد يعنى مكروهست بمعنى اقل ثوابا يا اولى تركا و چون اين چهارده روز نزد عامه معتبر است حضرت به عبارتى بيان فرمودند كه شيعيان باين معنى كه مذكور شد بفهمند و سنيان موافق باطل خود و ليكن نه شيعه فهميدند و نه سنى مگر محدثين علما و اكثر فضلا چنين فهميده‌اند كه روزه تطوع است و صدوق روزهاى تطوع را خواهد گفت.

و اما صوم اذن به درستى كه زن روزه سنت نمى‌تواند گرفت مگر باذن شوهرش و بنده روزه مستحب نمى‌تواند گرفت مگر باذن آقا و مهمان روزه تطوع نمى‌تواند گرفت مگر باذن مهماندار و حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه هر كه وارد شود بر جمعى البته روزه سنت نگيرد مگر باذن آن جمع و هم چنين روزه مهماندار مكروهست و خواهد آمد همه.

و اما روزه تاديب آن روزه طفلى است كه قريب به بلوغ باشد از روى تاديب يعنى عادت فرمودن ولى او را كه بعد از بلوغ بر او مشكل نباشد و تشبه‌