لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٨ - باب ثواب صلاة الامام

باب ثواب صلاة الامام‌

اين بابى است در ثواب صله امام و ظاهرا اعم است از حقوق واجبه مانند نذر و خمس و هديه و شكى نيست كه زكات واجب بر ايشان حرامست و در زكوات مندوبه، و نذر مطلقى كه از جهة بنى هاشم كرده باشند خلافست و فايده ندارد ذكر امثال اينها چون امام معصوم است و هر چه بايد مى‌كند.

(سئل الصّادق صلوات اللَّه عليه عن قول اللَّه عزّ و جلّ‌ مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً* قال نزلت فى صلة الامام صلوات اللَّه عليه)

در موثق كالصحيح از اسحاق منقول است كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كرد از تفسير اين آيه كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه كيست كه قرض دهد به خداوند عالميان قرضى نيكو تا حق سبحانه و تعالى مضاعف كند از جهة او أضعاف بسيار حضرت فرمودند كه اين آيه در صله امام عليه الصلاة و السلام نازل شده است يعنى قرض دادن به ايشان قرض دادنست بحق سبحانه و تعالى هم چنان كه اطاعت ايشان اطاعت حق سبحانه و تعالى و معصيت ايشان معصيت حق سبحانه و تعالى است و گذشت كه امثال اين آيه بسيار است كه چون حق سبحانه و تعالى ايشان را خليفه خود كرده است در اطاعت و عصيان و اكرام و احسان ايشان را بمنزله خود كرده است چنانكه اگر كسى اطاعت نايب پادشاه كند اطاعت پادشاه كرده است و اگر مخالفت او كند مخالفت پادشاه كرده‌