پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٣ - روايات امام صادق عليه السلام درباره امامت حضرت كاظم عليه السلام

امام فرمود: فرزندش را. سپس افزود: به همين منوال تا آخر.

گفتم: اگر او را نشناسم و جاى او را ندانم چه كنم؟

امام فرمود: [در اين صورت‌] بگو: اللهم إني أتولّى من بقي من حججك من ولد الإمام الماضي؛

بار خدايا، من ولايت [حجتى از] حجت‌هاى تو را كه از امام پيشين برجاى مانده پذيرفته [و دوستى او و پيروى‌اش را بر خود لازم مى‌دانم‌]. همين- ان شاء الله- تو را بس است».[١]

١١. روايتى مفصّل درباره امامت حضرت كاظم عليه السّلام از «فيض بن مختار» نقل شده است كه در آن مى‌گويد: «امام صادق عليه السّلام فرمود: او امام توست. نزد او برو و به حقش اقرار كن.

برخاسته، نزد امام كاظم عليه السّلام رفتم، سر و دست او را بوسيدم و براى او به درگاه خداوند دست به دعا برداشتم. آن‌گاه امام صادق عليه السّلام فرمود: پيش از اين در گفتن اين امر به تو مجاز نبوديم.

گفتم: فدايت گردم، آيا اين را به كسى بگويم؟

حضرت فرمود: آرى به همسر و فرزندانت.

فيض بن مختار مى‌گويد: همسر و فرزندانم و دوستانم كه «يونس بن ظبيان» از آنان بود همراه من بودند. چون آنان را از اين مطلب آگاه كردم همگى سپاس خداوند- عز و جل- گفتند، اما يونس گفت: به خدا سوگند، بايد اين مطلب را از او (امام صادق عليه السّلام) بشنوم، سپس راه خانه امام صادق عليه السّلام را در پيش گرفت و من او را دنبال كردم. چون به درب خانه امام رسيدم، او را پيش‌تر از

[١] . اصول كافى ١/ ٣٠٩ حديث ٧ و الارشاد ٢/ ٢١٨.