پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٤٩ - از مواعظ و حكم امام كاظم عليه السلام

يا أيّها الناس، إنما هما نجدان‌[١]، نجد خير و نجد شر فلا يكن نجد الشرّ أحبّ إليكم من نجد الخير؛

[ «امّعه» كسى است كه بگويد: من با مردم و يكى از آنان هستم، پس تو چنين مباش‌] و مگو من با مردم و يكى از آنان هستم. رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اى مردم، آن، دو راه روشن و برجسته است، راه خير و راه شر، پس مبادا كه راه شر [و رهروان آن راه‌] نزد تو محبوبتر از راه خير [و پويندگان آن‌] باشد».

روايت شده است كه امام كاظم عليه السّلام به مردى بد سيما از اهل «سواد» گذشت، بر او سلام كرد و از مركب خويش فرود آمده، زمانى دراز با وى به گفت‌وگو پرداخت، سپس به او پيشنهاد نمود كه اگر كارى داشته باشد، آماده است آن را انجام دهد.

به امام كاظم عليه السّلام گفته شد: اى فرزند رسول خدا، نزد او فرود مى‌آيى و نيازهاى خود را از او مى‌خواهى درحالى او به تو نيازمندتر است؟

امام كاظم عليه السّلام فرمود: عبيد من عبد اللّه، و أخ في كتاب اللّه، و جار في بلاد اللّه، يجمعنا و إيّاه خير الآباء آدم عليه السّلام، و أفضل الأديان الإسلام، و لعل الدهر يردّ من حاجاتنا إليه، فيرانا- بعد الزهو عليه- متواضعين بن يديه؛

او بنده‌اى از بندگان خدا و برادرى است [كه‌] در كتاب خدا [بدان اشاره شده است:

و مؤمنان برادر يكديگرند] و همسايه‌اى است [كه‌] در سرزمين خدا [در كنار هم زندگى مى‌كنيم‌]. بهترين پدران [؛ يعنى‌] آدم عليه السّلام و بهترين دين‌ها [؛ يعنى‌] اسلام ما را پيوند مى‌دهند.

چه بسا روزگار ما را بدو نيازمند كند و آن‌گاه است كه پس از فخرفروشى و تكبر گذشته [ما]، ما را فروتن ببيند.

آن‌گاه در قالب دو بيت فرمود:

[١] . شايد مراد از گفته رسول خدا« إنما همانجدان» آيه« وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ؛ و راه خير و شر و حق و باطل و بهشت و دوزخ را به او نموديم» باشد.