پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٦ - دعا و زيارت از نگاه امام كاظم عليه السلام

اگر كسى خدا را بخواند و دست دعا به سوى او دراز كند حضرتش بلا را شتابان از او بگرداند».

٢. امام كاظم عليه السّلام فرمود: «لكل داء دواء؛ هر دردى دارويى دارد.

درباره اين گفته امام عليه السّلام پرسيده شد، امام عليه السّلام فرمود: لكل داء دواء، فإذا الهم المريض الدعاء فقد أذن اللّه في شفائه؛

هر دردى دارويى دارد و هرگاه به دل بيمار الهام شد كه دعا كند، به يقين خداوند اجازه درمان او را داده (شفاى او را اراده نموده) است.

و نيز فرمود: أفضل الدعاء الصلاة على محمد و آل محمّد- صلى اللّه عليهم- ثم الدعاء للإخوان ثم الدعاء لنفسك فيما أحببت، و أقرب ما يكون العبد من اللّه إذا سجد؛

برترين دعاها صلوات فرستادن بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل اوست، سپس دعا براى برادران [دينى‌]، سپس دعا براى خودت به آنچه كه دوست مى‌دارى. [و بدان كه‌] چون بنده سر به سجده نهد به خداوند نزديكتر [و كم فاصله‌تر] است [و آن هنگام، بهترين وقت براى دعاست‌].

و فرمود: الدعاء أفضل من قراءة القرآن؛ لانّ اللّه- عزّ و جلّ- يقول: قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ‌[١] و إنّ اللّه- عزّ و جلّ- ليؤخر إجابة المؤمن شوقا الى دعائه و يقول: صوت أحب أن اسمعه، و يعجّل إجابة المنافق و يقول: صوت أكره سماعه؛

دعا كردن از خواندن قرآن برتر است، زيرا خداوند فرموده است: «اى رسول ما، [به امت‌] بگو: اگر دعاى شما [و ناله و زارى و توبه شما] نبود خدا به شما توجه و اعتنايى نمى‌كرد».

خداوند- عزّ و جلّ- اجابت دعاى مؤمن را به تأخير انداخته مى‌گويد: اين، صدايى است كه دوست دارم بشنوم، اما درخواست منافق را زود پاسخ داده، مى‌فرمايد: اين، صدايى است كه شنيدن آن را ناخوش و ناپسند مى‌دارم.[٢]

٣. «عمر بن يزيد» از ابو ابراهيم عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود: «إنّ الدعاء يردّ ما قدر و ما لم يقدّر؛

[١] . فرقان( ٢٥) آيه ٧٧.

[٢] . مكارم الاخلاق/ ٤٤٨.