پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٥ - گناهان از نگاه امام كاظم عليه السلام

المحصنات، و أكل مال اليتيم، و الفرار من الزحف؛[١]

هركس كه مؤمن باشد و از آنچه خداوند بر انجام آن وعده دوزخ داده دورى كند، خداوند گناهان او را بپوشاند و ناديده گيرد. آن گناهان كه مرتكب آن مستوجب دوزخ مى‌شود هفت مورد است: كشتن بى‌گناه، عقوق والدين، رباخوارى، تعرّب پس از هجرت (ترك سرزمين اسلامى و رفتن به سرزمين كفر)، تهمت ناپاكى به زنان پاكدامن زدن، خوردن مال يتيم و فرار از جهاد.

٤. «محمد بن حكيم» مى‌گويد: «از ابو الحسن عليه السّلام پرسيدم: گناهان كبيره انسان را از [حفاظ و دايره‌] ايمان بيرون مى‌كند؟

امام عليه السّلام فرمود: نعم و مادون الكبائر، قال: قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله: لا يزني الزاني و هو مؤمن و لا يسرق السارق و هو مؤمن؛[٢]

آرى و غير از گناهان كبيره [نيز چنين مى‌كند]. آن‌گاه فرمود: پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود: آن كس كه زنا مى‌كند [در آن حالت‌] مؤمن نيست و آن كس كه دزدى مى‌كند [در آن حالت‌] مؤمن نيست.

٥. از «سماعه» نقل شده است كه گفت: «از ابو الحسن عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: لا تستكثروا كثير الخير و لا تستقلوا قليل الذنوب، فإن قليل الذنوب يجتمع حتى يكون كثيرا، و خافو اللّه في السر حتى تعطوا من أنفسكم النصف؛[٣]

نيكى زياد را فراوان مشماريد و گناه اندك را كم مپنداريد، چرا كه گناهان اندك (خرد) جمع مى‌شوند تا اين‌كه زياد مى‌گردند. آن‌چنان در نهان از خدا بترسيد كه [چون داورى كنيد و نعمت‌هاى خدا و گناه خويش را با يكديگر بسنجيد خود را گناهكار ديده،] به انصاف داورى كنيد.

٦. «على بن جعفر عليه السّلام» از ابو الحسن عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود: حرّمت‌

[١] . همان‌جا.

[٢] . بحار الانوار ٧٤/ ٢٣٣.

[٣] . اصول كافى ٧٤/ ٢٣٥.