پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٥ - امام مهدى(عج) در بيان امام كاظم عليه السلام

جعفر عليه السّلام وارد شدم و به او گفتم: اى فرزند رسول خدا، تويى كه براساس حق قيام كرده‌اى؟

امام عليه السّلام فرمود: أنا القائم بالحق و لكن القائم الذي يطهّر الارض من أعداء اللّه- عزّ و جلّ- و يملأها عدلا كما ملئت جورا و ظلما هو الخامس من ولدي، له غيبة يطول أمدها خوفا على نفسه، يرتد فيها أقوام و يثبت فيها آخرون. ثم قال عليه السّلام: طوبى لشيعتنا، المتمسكين بحبلنا في غيبة قائمنا، الثابتين على مولاتنا و البراءة من أعدائنا، أولئك منّا و نحن منهم، قد رضوا بنا أئمة، و رضينا بهم شيعة، فطوبى لهم، ثم طوبى لهم، و هم و اللّه معنا في درجاتنا يوم القيامة؛

من قائم (برپادارنده) به حق هستم، اما قائم (ما) كسى است كه زمين را از وجود دشمنان خدا پاك كرده، همچنان كه پر از ستم و بى‌داد شده، آن را آكنده از عدل مى‌كند. او پنجمين فرزند من است. غيبتى طولانى دارد، چرا كه بر جان خويش بيمناك است. در دوره غيبت، گروهى مرتد شده، جمعى استوار مى‌مانند.

آن‌گاه فرمود: خوشا به احوال شيعيان ما، همان‌هايى كه در نبود قائم ما، چنگ در ريسمان ما انداخته، بر ولايت و دوستى ما و دشمنى با دشمنان ما استوار بمانند. آنان از ما هستند و ما از آنان هستيم. ما را به امامت پذيرفته، بدان خشنودند و ما ايشان را به عنوان شيعه خود پذيرفته، از آنان راضى هستيم. پس خوشا به احوال آنان، خوشا به احوال آنان، به خدا سوگند كه ايشان در روز قيامت در درجه و مقام ما قرار دارند».[١]

٨. از «ابو احمد، محمد بن زياد ازدى» نقل شده است كه گفت: «از سرورم موسى بن جعفر عليه السّلام درباره [تأويل‌] آيه‌ «وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً؛[٢] و نعمت‌هاى ظاهر و باطن خود را براى شما فراوان فرموده است» پرسيدم، امام عليه السّلام فرمود:

[١] . همان‌جا.

[٢] . لقمان/ ٢٠.