پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٨ - نكاتى از سيره و تاريخ حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

على كجاست؟

على عليه السّلام بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد شد. او مى‌گويد: خود را بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله انداختم و او فرمود: فهم كن [درياب‌] كه خداوند تو را فهم و استوارى دهد، هدايتت كند، توفيقت دهد، يارى‌ات نمايد، لغزش‌هاى تو را بيامرزد و نامت را بلند آوازه كند!

برادرم بدان كه اين جماعت به چيزى جز من دل‌مشغول خواهند شد. مثل تو در ميان اين امت، مثل كعبه است كه خداوند آن را نشانه‌اى براى مردم قرار داد كه از دور [و نزديك‌] به سوى آن مى‌آيد، ولى او به سوى آنان نمى‌رود. به يقين تو پرچم و نشانه هدايت و فروغ دين كه همان نور خداست، مى‌باشى. سوگند به آن‌كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت، پس از آن‌كه بيم‌دادن‌هاى خداوند را به آنان ابلاغ كردم، يكايك آنان را از حقوقى كه خداوند براى تو بر آنان واجب كرده و به اطاعت از تو ملزم نموده، آگاه كردم. آنان پاسخ مثبت داده و امر [امامت و وصايت‌] را به تو واگذاردند، اما من از گفتار نادرست آنان آگاه هستم [و مى‌دانم پذيرش آنان قلبى نبوده بلكه ظاهرى است‌].

پس هرگاه جان سپردم و تو از انجام وصيت‌هاى من فراغت يافتى و مرا در قبرم پنهان كردى، در خانه‌ات بنشين و قرآن را براساس ترتيب نزول و احكام و فرائض آن را آن‌گونه كه آمده (به دور از تأويل) جمع‌آورى كن. آن‌گاه بدون اين‌كه ملامت ملامتگرى تو را نگران و سست كند به آنچه كه فرمانت دادم بپرداز. و بر تو باد به صبر در برابر [ستم‌ها و] آنچه بر تو روا مى‌دارند تا اين‌كه [روز تو فرا رسد و] بر من وارد شوى».[١]

٣. «عيسى ضرير» مى‌گويد: «... آن‌گاه به موسى [الكاظم عليه السّلام‌] گفتم: اين‌

[١] . شريف رضى خصائص الائمه/ ٧٢ و ٧٣؛ ابن طاووس الطرف/ ٢٥- ٢٧( به نقل از خصائص الائمه/- ٧٢ و ٧٣) و بحار الانوار ٢٢/ ٤٨٢- ٤٨٤.

اين خبر مانند خبر پيشين از« رسالة الوصيه» عيسى بن مستفاد ابو موسى ضرير بجلى بغدادى« ضعيف» خوانده شده نقل گرديده است. نك نجاشى/ ٢٩٧ ش ٨٠٩.