پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٦ - نكاتى از سيره و تاريخ حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

اى عمر، بنشين. به فرمان خدا وصيت كردم و او فرمان داد كه از او فرمانبردارى شود و [اگر] به امر (خواسته) خودم وصيت كرده و وصى برگزيده‌ام، پس [پيروى از] امر من فرمانبردارى از خداست و هركس مرا نافرمانى كند خدا را نافرمانى كرده است و هركس نافرمانى جانشين مى‌كند، نافرمانى مرا كرده است و هركس فرمان وصى مرا به گوش گيرد از من فرمان برده است و هركس گوش به فرمان من بسپارد، از خدا فرمان برده است.

سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خشمگينانه رو به حاضران كرد و فرمود:

اى مردم، وصيت مرا بشنويد. هر كس به من ايمان آورده، نبوت مرا تصديق كرده و مرا پيامبر خدا مى‌داند [بشنود و آگاه باشد كه‌] او را به ولايت [و امامت‌] على بن ابى طالب عليه السّلام و فرمانبردارى و تصديق او سفارش مى‌كنم، زيرا ولايت او، ولايت من است و ولايت من، ولايت پروردگار من است. من رسالت خود را ابلاغ كردم، پس حاضران، غايبان را آگاه كنند كه على بن ابى طالب، پرچم و نشانه هدايت است.

هر كس از پرچم و نشانه دور شود گمراه گردد، هر كس از آن پيشى گيرد به دوزخ در افتد، هر كس از اين نشانه عقب مانده، به راست رود هلاك شود و چون رو به سوى چپ نهد، گمراه گردد و «و توفيق من جز به [يارى‌] خدا نيست»[١] آيا شنيديد؟

حاضران گفتند: آرى».

٢. از امام كاظم عليه السّلام روايت شد، كه فرمود:

هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وصيت خود را به على عليه السّلام نمود، به او فرمود: براى اين [مسؤوليت‌] پاسخى فراهم كن تا چون در محضر خداوند عرش قرار گرفتى در نمانى، چرا كه در آن روز درباره حلال و حرام، محكم و متشابه كتاب خدا آن‌گونه كه نازل شد، درباره آنچه تو را بدان سفارش كردم و نيز در مورد احكامى چون امر به معروف و نهى از منكر و پرهيز از آن با تو محاجّه و از تو بازخواست مى‌كنم.

[١] . هود/ ٨٨.