پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٦ - ٢ پاسخ به استفتاء

سفاك امام عليه السّلام يكى از اين راه يافتگان است. او زمانى كه بندگى و عبادت و فروتنى امام عليه السّلام را در برابر خداوند ديد تحت تأثير قرار گرفت و در شمار زنان نيكوكار و صالح درآمد. او نسبت به امام عليه السّلام مهربانى مى‌ورزيد، در خدمت به او مى‌كوشيد و هرگاه به حضرت مى‌نگريست، اشك از چشمانش روان مى‌شد و مى‌گفت: «زيان ديده‌اند گروهى كه متعرض اين مرد شوند!».

در دورانى كه حضرت موسى بن جعفر در زندان سندى بود، گروهى از عالمان و راويان حديث توانستند دور از چشم جاسوسان و پنهانى با امام عليه السّلام ديدار كرده، از چشمه زلال و گواراى دانش امام عليه السّلام جرعه‌اى بنوشند. از جمله عالمانى كه به ديدار امام عليه السّلام نايل آمد «موسى بن ابراهيم مروزى» معلم فرزند سندى بود. او توانست از سندى اجازه ملاقات با امام عليه السّلام را بگيرد.

ابراهيم آنچه را كه از امام عليه السّلام شنيده بود نگاشته، به صورت كتابى درآورد.[١]

٢. پاسخ به استفتاء

آن بخش از سرزمين‌هاى اسلامى كه ساكنان آن به امامت امامان اهل بيت عليهم السّلام معتقد بودند، نامه‌هاى خود را به وسيله پيكى ويژه به حضور امام عليه السّلام كه در زندان سندى دربند بود مى‌فرستادند و امام عليه السّلام پاسخ آنان را مى‌داد. يكى از كسانى كه به عنوان پيك شيعيان در زندان با امام عليه السّلام ديدار كرد «على بن سويد» بود. او نامه‌هاى شيعيان را به امام عليه السّلام رسانده، امام عليه السّلام پاسخ نامه‌ها را دادند.[٢]

[١] . نجاشى/ ٤٠٧ ش ١٠٨٢.

[٢] . حياة الامام موسى الكاظم ٢/ ٤٩٢.