پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٠ - امام كاظم عليه السلام و سياست هارون الرشيد

يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا[١]؛ اين، سراى فاسقان است كه خداوند مى‌فرمايد: «به زودى كسانى را كه در زمين، به ناحق تكبر مى‌ورزند، از آياتم رويگردان سازم [به‌طورى كه‌] اگر هر نشانه‌اى را [از قدرت من‌] بنگرند، بدان ايمان نياورند، و اگر راه صواب را ببينند آن را برنگزينند، و اگر راه گمراهى را ببينند آن را راه خود قرار دهند».

هارون گفت: پس اين سراى كيست؟

امام عليه السّلام فرمود: روزگارى از آن شيعيان ماست و براى غير آنان، مايه آزمون و فريبندگى است.

هارون گفت: پس چه شده است كه صاحب آن، آن را [باز پس‌] نمى‌گيرد؟

امام عليه السّلام فرمود: آباد از او گرفته شده و جز آباد شده آن را باز پس نمى‌ستاند.

هارون گفت: پس شيعيان تو كجايند؟

امام عليه السّلام اين آيه را تلاوت فرمود: لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ[٢]؛ كافران اهل كتاب و مشركان، دست بردار نبودند تا دليلى آشكار برايشان آيد».

هارون گفت: پس ما كافرانيم؟

امام عليه السّلام فرمود: نه، ولي آن‌گونه‌ايد كه خداوند درباره‌شان فرموده: «كسانى كه [شكر] نعمت خدا را به كفر تبديل كردند و قوم خود را به سراى هلاكت درآوردند.[٣]

هارون از اين‌كه امام كاظم عليه السّلام در برخورد با او چنين بى‌باك سخن گفته بود خشمگين شد. پر واضح است كه اين برخورد امام عليه السّلام با هارون با آن چيزى‌

[١] . اعراف/ ١٤٦.

[٢] . بينه/ ١.

[٣] . ابراهيم/ ٢٨.