پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٨ - تحليلى از قيام فخ و موضعگيرى امام كاظم عليه السلام

موجود، موضع‌گيرى انقلابى نبود.

٢. هنگامى كه حسين، رهبر قيام فخ از امام كاظم عليه السّلام خواست تا با وى بيعت كند، امام عليه السّلام با يادآورى قيام «محمد نفس زكيه» و موضع‌گيرى امام صادق عليه السّلام در برابر محمد، متذكر شدند كه در صورت اصرار از سوى حسين براى بيعت، همانند پدر خود موضع‌گيرى خواهد كرد.[١]

٣. زمانى كه حسين بر مدينه چيره شد و امامت نماز صبح را به بر عهده گرفت، جز «حسن بن جعفر بن الحسن بن الحسن» و موسى بن جعفر عليه السّلام، همه هاشميان نماز را به امامت حسين گزاردند.[٢]

٤. آن‌گاه كه حسين تصميم خود را مبنى بر قيام به اطلاع امام كاظم عليه السّلام رساند، حضرت به‌طور صريح و با عبارت زير او را تأييد و حمايت كرده، فرمود:

«إنك مقتول فأحدّ الضراب، فإن القوم فسّاق يظهرون ايمانا و يضمرون نفاقا و شركا، فإنا للّه و إنا إليه راجعون و عنده أحتسبكم من عصبة؛

من تو را كشته مى‌بينم، پس سخت كارزار كن كه اين قوم فسق پيشه‌اند، در ظاهر ايمان مى‌ورزند، ولى دلشان نهانخانه نفاق و شرك است. همه از آن خدا هستيم و به سوى او باز مى‌گرديم. اجر و پاداش شما را از خداوند مى‌خواهم.[٣]

٥. هنگامى كه خبر شهادت حسين (رض) به امام موسى بن جعفر عليه السّلام رسيد، حضرت در سوگ او گريست و با اين جملات او را مرثيه گفت و ستود:

[١] . اصول كافى ١/ ٣٦٦ و بحار الانوار ٨/ ١٦١( به نقل از اصول كافى ١/ ٣٦٦).

[٢] . همان ٤٨/ ١٦٣( به نقل از مقاتل الطالبيين).

[٣] . اصول كافى ١/ ٣٦٦ و بحار الانوار ٤٨/ ١٦٠ حديث ٦( به نقل از اصول كافى ١/ ٣٦٦).