پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٨ - ١ اهل بيت عليهم السلام و رهبرى الهى

نام‌هاى: مهدى و المهتدى، جايگزينى براى امام مهدى منتظر (عجل اللّه تعالى فرجه) به امت اسلامى معرفى كرده، بدين وسيله، افكار عمومى توده مردم را فريب داده، خود را همان افراد نام برده شده در روايات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بخوانند.

اينان غافل از اين بودند كه ريسمان دروغ كوتاه است و روزى حقيقت آشكار مى‌شود و نمى‌توانند براى روزگارى دراز تظاهر به حقانيت كنند، چرا كه آنان در خاندانى پرورش يافته و باليده بودند كه هيچ نشانى از حقيقت و ارزش‌هاى بى‌بديل الهى نداشت. لذا تحريفى كه آنان ساخته و پرداخته بودند نتوانست هدف آن‌ها را تحقق بخشيده، حقيقت امام مهدى منتظر (عجل اللّه تعالى فرجه) را در پس پرده نگاه داشته، به زعم آنان، اين حقيقت را از انديشه‌ها بزدايد.

آنان كه در تحريف حقيقت امام زمان عليه السّلام و ممانعت از ولادت او ناتوان مانده بودند، تنها يك راه پيش‌رو داشتند و آن اين بود كه در انتظار به دنيا آمدن امام موعود بنشينند و او را از پاى درآورند و بدين ترتيب، خود را از كابوسى كه بر زندگى آنان سايه افكنده بود رها سازند و اين كابوس حضرت مهدى (عجل اللّه تعالى فرجه) بود كه در نهايت، كاخ ستمگران را بر كاخ‌نشينان ستمگر ويران مى‌كرد.

البته اطمينان مطلق عباسيان به اين حقيقت، ضرورى به نظر نمى‌رسد كه مجرد احتمال آمدن چنين امامى كافى بود تا آنان در برابر خطر احتمالى كه به زودى آنان را تهديد خواهد كرد، تصميم‌هاى قاطعى بگيرند. از همين جهت بود كه عرصه سياست از يك سو و نياز عمومى مسلمانان از سوى ديگر مى‌طلبيد تا اميد بزرگ و فراگير به نابودى جور و ظالم و ظالمان به دست امام قائم از خاندان رسالت و همو كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ديگر امامان معصوم عليهم السّلام مژده آمدن او را داده بودند، همچنان در دل‌ها زنده و جوشان بماند. اميد به چنين‌