پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥١ - پديده زهد و سادهزيستى

روشن‌ترين راه‌ها را نخواهم پيمود».[١]

طبيعى است كه اين شيوه زهدگسترى و دعوت به زهد واكنشى نسبت به بى‌بندوبارى افراطى شاهان عباسى و طبقه سرمايه‌دار و نيز ناديده گرفتن محرمات الهى از سوى آنان بود.

بدين ترتيب سخن از روزگار امام جواد عليه السّلام را به پايان مى‌رسانيم.[٢] تا اين جا با ويژگى‌ها، اوضاع فرهنگى، سياسى، اقتصادى و اجتماعى آن عصر آشنا شديم. آنچه در مبحث بعدى بدان خواهيم پرداخت طبيعت و ماهيت روابط حاكمان عصر امام جواد عليه السّلام با آن حضرت است. بررسى ضرورت‌هاى آن دوره با توجه به ويژگى‌هاى زمان و نيز رسالت امام جواد عليه السّلام در آن شرايط و با در نظر گرفتن اجمالى اهداف آن حضرت به عنوان يكى از افراد خاندان رسالت ديگر موضوعى است كه در فصل آينده مورد بررسى قرار مى‌دهيم. اين اصل را نيز بايد در نظر داشته باشيم كه اين خاندان پاك از سوى حضرت احديت موظف بودند تا رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امت اسلامى را به ساحل امن و صلح برسانند؛ همان چيزى كه اسلام منادى آن بود و افزون بر مؤمنان و مسلمانان، تمام جهانيان را برخوردار از آن مى‌خواست.

[١] . صفوة الصفوة ٢/ ١٨٩.

[٢] . ر. ك: حياة الامام محمد جواد عليه السّلام/ ٢٠٦- ٢١٦.