پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٢ - ذكر، دعا و مناجات امام جواد عليه السلام

چون امام جواد عليه السّلام از نماز فراغت مى‌يافت اين دعا را مى‌خواند:

«رضيت بالله ربّا، و بالإسلام دينا، و بالقرآن كتابا، و بمحمّد نبيا، و بعليّ وليا، و الحسن، و الحسين، و علي بن الحسين، و محمد بن علي، و جعفر بن محمد، و موسى بن جعفر، و علي بن موسى، و محمد بن علي، و علي بن محمد، و الحسن بن علي، و الحجة بن الحسن بن علي أئمة؛

اللهم وليك الحجة فاحفظه من بين يديه و من خلفه و عن يمينه و عن شماله و من فوقه و من تحته و امدد له في عمره، و اجعله القائم بأمرك، المنتصر لدينك، و أره ما يحبّ و تقرّ به عينه في نفسه و في ذريّته و أهله و ماله و في شيعته و في عدوه، و أرهم منه ما يحب و تقرّ به عينه و اشف به صدورنا و صدور قوم مؤمنين»؛

الله را به خداوندى، اسلام را آيين، قرآن را كتاب، محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم را پيامبر، على را سرپرست [و امام‌] حسن، حسين، على بن الحسين، محمد بن على، جعفر بن محمد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمد، حسن بن على و حجة بن الحسن بن على را به امامت برگزيده [از اين انتخاب‌] خرسند هستم.

بار خداوندا، دوست و حجت [خود] را از [بلاهاى‌] پيش‌رو و پشت سر و از راست و از چپ و از بالا و از پايين ايمن و حفظ نما. عمر او را طولانى فرما و او را قيام كننده به فرمانت و يارى‌گر دينت قرار ده. آنچه را كه دوست دارد و مايه روشنى چشم او در فرزندان، خاندان، مال و شيعه اوست و آنچه كه براى دشمنان خود مى‌پسندد به او بنمايان و به آنان چيزهايى بنمايان كه او دوست دارد و مايه روشنى چشم اوست (شيعيان و دوستان خاندان او را عزت و بزرگى بخش و دشمنان كينه‌ورز او را خوار گردان). [بار خداوندا، سوز] سينه ما و [سوز] سينه جماعت مؤمنان را به وسيله او درمان كن و شفا ده.[١]

[١] . همان/ ٢١٤- ٢١٥.