پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤١ - تفسير و تأويل قرآن كريم

خدا سرورى و ياورى نداريد» به اين معناست: حال كه خداوند نسبت به مصالح خلق آگاه است، پس همو مصالح شما را تدبير و تأمين مى‌كند.

آن‌جا كه مى‌فرمايد: «و ياورى نداريد» [اين‌گونه تفسير مى‌شود كه‌] چون خداوند اراده كند بلايى و مصيبتى يا كيفرى بر شما فرو فرستد، كسى را ياراى يارى كردن شما نباشد».[١]

در تفسير آيات ياد شده، شيوه كمك جستن و استفاده كردن از قرآن براى تفسير آن همان كارى كه امام جواد عليه السّلام كرد روشن و واضح است.

زمانى كه از حضرت جواد عليه السّلام درباره آيه: «أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ»؛[٢] هركجا كه باشيد، خداوند همگى شما را [به سوى خود باز] مى‌آورد، در حقيقت خدا بر همه چيز تواناست. پرسيده مى‌شود، امام عليه السّلام پاسخى كامل و تأويلى شامل ارائه مى‌دهد كه با هم مى‌خوانيم:

«عبد العظيم بن عبد الله حسنى» مى‌گويد: «به محمد بن على بن موسى عليه السّلام گفتم: اميدوارم همان «قائم» از خاندان محمد (ص» باشى كه زمين را پس از آن كه آكنده از ستم و جور شد، سرشار از عدل و داد مى‌كند.

امام عليه السّلام فرمود: اى ابو القاسم، هريك از ما [امامان‌] قائم به امر (برپادارنده فرمان) خداى- عز و جل- و راهنمايان به سوى دين او هستيم، اما آن «قائم» كه خداوند به وسيله او زمين را از وجود كافران و منكران پاك و آن را سرشار از عدل و داد مى‌كند، كسى است كه تولدش از مردم پنهان مى‌ماند، وجودش از ديدگان آنان غايب مى‌شود، خواندن او به نام، ناروا باشد و او نام و كنيه رسول خدا را دارد.

زمين براى او درهم پيچيده مى‌شود، هر سركشى براى او رام مى‌گردد و از دورترين نقطه‌

[١] . مستدرك العوالم ٢٣/ ١٦٤.

[٢] . بقره/ ١٤٨.