پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٠ - ٧ در آستان مواعظ امام جواد عليه السلام

خشم كسى كه خشنودى‌اش ستمگرى باشد، تو را زيان نرساند (از آن خشم باكى نداشته باش).

٢٧. «كفى بالمرء خيانة أن يكون أمينا للخونة»؛[١]

در خيانتكارى انسان همين‌بس كه امانتدار خيانتكاران باشد.

٢٨. «من عمل على غير علم، ما يفسد أكثر مما يصلح»؛[٢]

آن‌كه بدون علم [و درايت‌] كارى كند، بيش از آنچه سامان دهد، مفسده مى‌آفريند.

٢٩. «القصد إلى الله بالقلوب أبلغ من إتعاب الجوارح بالأعمال»؛[٣]

با دل آهنگ خدا كردن زودتر از تن فرسودن با اعمال [، انسان را] به خدا مى‌رساند.

٣٠. «من عتب من غير ارتياب، اعتب من غير استعتاب»؛[٤]

هركس بى‌هيچ دليل، ملامت و نكوهش كند، بى‌دليل، نكوهش خواهد شد.

٣١. «الثقة بالله ثمن لك غال و سلّم لكل عال»؛[٥]

اعتماد به خدا، بهاى هر گرانبها و نردبان رسيدن به هر بلندى (والايى و سرفرازى) است.

٣٢. «إذا نزل القضاء ضاق الفضاء»؛[٦]

چون قضا [الهى‌] در رسد، عرصه [بر آدمى‌] تنگ شود.

٣٣. «غنى المؤمن غناه عن الناس»؛[٧]

بى‌نيازى مؤمن [در] بى‌نيازى او از مردم است.

٣٤. «من لم يرض من أخيه بحسن النية لم يرض بالعطية»؛[٨]

آن‌كس كه به حسن نيت برادر [دينى‌] خود خشنود نشود، به عطاى او نيز خرسند نخواهد شد.

[١] . همان‌جا.

[٢] . همان ٧٨/ ٣٤٦.

[٣] . همان‌جا.

[٤] . همان‌جا.

[٥] . همان‌جا.

[٦] . همان‌جا.

[٧] . همان‌جا.

[٨] . همان‌جا.