پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٣ - ٤ ميراث تاريخى

آهنگ همسر خود كند و با آرامش با او درآميزد و نطفه در رحم قرار گيرد [در چنين حالتى‌] فرزند به پدر و مادرش شبيه خواهد بود و اگر با ناآرامى با همسر خود درآميزد، اين ناآرامى بر نطفه اثر خواهد گذارد. حال اگر اين ناآرامى عصب [شباهت به‌] عموها را دربر گيرد، فرزند شبيه عمو خواهد بود و اگر عصب [شباهت به‌] دايى را تحت تأثير قرار دهد، فرزند به دايى شبيه خواهد شد.

آن مرد گفت: گواهى مى‌دهم و همچنان گواهى خواهم داد كه: خدا يگانه است و خدايى جز او نيست و نيز گواهى مى‌دهم كه بر اين گواهى استوار خواهم بود كه محمد فرستاده خداست و تو [اى امير المؤمنين‌] وصى و جانشين او هستى و حجت او را برپا مى‌دارى و تو [اى حسن وصى على هستى‌] و برادرت حسين وصى پدرت و وصى تو و پس از تو برپادارنده حجت او خواهد بود و على بن الحسين، امام پس از حسين و محمد بن على، امام پس از او خواهد بود و جعفر بن محمد پس از پدرش امام و برپادارنده امر خدا و حجت او خواهد بود و موسى بن جعفر پس از پدرش برپادارنده امر خدا خواهد بود و على بن موسى پس از پدرش برپادارنده امر خدا خواهد بود و محمد بن على پس از پدرش برپادارنده امر خدا خواهد بود و على بن محمد پس از پدرش برپادارنده امر خدا خواهد بود و حسن بن على پس از پدرش برپا دارنده امر خدا خواهد بود.

و گواهى مى‌دهم كه مردى از فرزندان حسين بن على كه نبايد نام او برده شود، بلكه به كنيه خوانده مى‌شود، آن زمان كه خدا خواهد امر [قيام‌] او را آشكار مى‌كند و او زمين را همچنان كه پر از بيداد و ستم شده باشد، آكنده از عدل خواهد كرد. [سپس خطاب به امير المؤمنين گفت:] «السلام عليك يا أمير