پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٣ - صفوان بن يحيى

محقق كند و به رحمت خود تو را در فردوس اعلا جاى دهد كه او شنواى دعاست. خدا تو را حفظ كند و سرپرست تو باشد و به رحمت خويش بدى‌ها و بلاها را از تو دور گرداند. [اين را] به خط خود نوشتم.[١]

همچنين امام جواد عليه السّلام در نامه‌اى ديگر خطاب به على بن مهزيار نوشت:

اى على، خدا پاداش تو را نيكو گرداند، در بهشت خويش جايت دهد، خوارى دنيا و آخرت را از تو دور گرداند و با ما محشورت نمايد. اى على، تو را در خيرخواهى، خدمت و فرمانبردارى، احترام به خويش و انجام وظيفه آزمودم. اگر بگويم: كسى را چون تو نيافته‌ام، اميدوارم كه گزاف نگفته باشم، پس خدا [به پاس آنچه برشمردم‌] بهشت را پاداش تو قرار دهد.

منزلت تو و نيز خدمتى كه در سرما و گرما و شب و روز در حق ما كرده‌اى، از ما پنهان نمانده است. از خدا مسئلت دارم، چون تمام خلق را در قيامت گرد آورد، تو را آن‌سان از رحمت خود برخوردار كند كه [خلق‌] غبطه تو را بخورند. او شنواى دعاست.[٢]

آنچه در نامه‌هاى امام جواد عليه السّلام خطاب به على بن مهزيار آمد، هريك توصيف درخشانى از جايگاه والاى او نزد امام عليه السّلام است. يگانگى على بن مهزيار در تقوا و پرهيزگارى، ديگر نشان لياقتى است كه حضرت امام جواد عليه السّلام در نامه‌هاى خود بدو داده است.

صفوان بن يحيى‌

او ابو محمد، صفوان بن يحيى، معروف به «بياع السابرى» (فروشنده نوعى پارچه) از مردم كوفه و «ثقه» است. پدرش از ابو عبد الله (امام صادق) عليه السّلام روايت حديث كرد و خود او از امام رضا عليه السّلام روايت حديث كرده است. وى جايگاه والايى نزد امام رضا عليه السّلام داشت. نجاشى او را در شمار رجال حديث ابو الحسن، موسى [بن جعفر] عليه السّلام خوانده است. وى وكيل امام رضا عليه السّلام و

[١] . همان‌جا.

[٢] . حياة الإمام محمد الجواد عليه السّلام،/ ١٥٩.