پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٦ - تشويق به دانشاندوزى
الرعية، و بالدعاء تصرف البلية، و من ركب مركب الصبر اهتدى إلى مضمار النصر، و من عاب عيب، و من شتم أجيب، و من غرس أشجار التقى إجتنى ثمار المنى[١]؛
هركس به خدا اعتماد كرد [خدا] شادمانى را به او مىنماياند و هركس بر خدا توكل كرد، در كارهايش او را بسنده خواهد بود. اعتماد به خدا دژى است كه جز مؤمن امين در آن پناه نمىگيرد، و توكل بر خدا [مايه و وسيله] نجات از هر بدى و نگاهدارندهاى از [گزند و خطر] هر دشمنى است. دين [دارى] عزت، دانش گنج و خموشى نور است و پرهيزگارى منتها مرتبه زهد است. هيچچيزى مانند بدعت، دين را ويران نمىكند و هيچ عاملى چون طمع و آزمندى انسانها را به تباهى نمىكشاند. با بودن سرپرست [حاكم] رعيت سامان مىگيرد و با دعا بلاها دفع مىشوند. هركس بر مركب صبر سوار شود، به پيروزى دست مىيابد، هركس عيبجويى كند از او عيبجويى خواهند كرد، هركس دشنام دهد، دشنام شنود و هركس نهال تقوا بكارد، محصول [رسيدن به] آرزوها برگيرد.
تشويق به دانشاندوزى
امام جواد عليه السّلام در قالب رواياتى از جدش امير المؤمنين عليه السّلام و نيز با تبيين فضل و جايگاه والاى عالمان، همگان را به فراگيرى دانش تشويق و ترغيب مىنمود. آنچه خواهيم خواند، از جمله رواياتى است كه آن حضرت در فضيلت دانشاندوزى بيان نموده است:
١. امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: دانش فراگيريد، كه دانشاندوزى واجب و در پى آن به جستوجو شدن مستحب است. دانش [وسيله] پيوند ميان برادران [دينى]، نشانه مروت و جوانمردى، ارمغان محافل و مجالس، همسفر و مونس در غربت است.[٢]
[١] . همان/ ٢٧٦.
[٢] . همان/ ٢٧٧.