پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤١ - فعاليتهاى اجتماعى

احاديثى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل مى‌نمود، از آن جمله سخن آن حضرت به ابو ذر بود، آن‌گاه كه فرمود: [اى ابو ذر،] براى خداى- عزّ و جلّ- خشمگين شدى و اميد به همو دار. اين قوم از تو بر دنياى خود بيمناك شدند و تو از آنان بر آخرت خويش ترسيدى. به خدا سوگند، اگر راه آسمان‌ها و زمين بر بنده‌اى بسته شود و او تقواى الهى را در پيش گيرد، خداى متعال راهى پيش روى او مى‌گشايد. [اى ابو ذر،] جز با حق انس مگير و جز از باطل گريزان و بيمناك مباش.[١]

فعاليت‌هاى اجتماعى‌

هرچه موقعيت اجتماعى انسان و تأثيرگذارى او در جامعه بيشتر باشد، فعاليت فراگيرتر و پردامنه‌ترى از او انتظار مى‌رود. امام جواد عليه السّلام با توجه به همين معنا، طلايه‌داران مؤمن را با اين بخش از فعاليت‌ها و مفاهيم آن آشنا كرد. در اين بحث به برخى از آن‌ها اشاره مى‌كنيم:

١. به همان اندازه كه انسانى و صاحب شخصيتى در جامعه جايگاه و منزلت مى‌يابد و منشأ آثار مى‌شود، مردم بيشتر او را مورد توجه قرار داده، نيازهاى خود را با او درميان مى‌گذارند و برآوردن نيازها و برطرف كردن گرفتارى‌هاى خود را از چنين كسى مى‌خواهند. براساس روايات اهل بيت عليهم السّلام چنين موقعيتى، موهبتى است الهى كه در اختيار افراد قرار مى‌گيرد. امام جواد عليه السّلام در اين باب روايتى از طريق پدرانش از امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود: هرگاه نعمت خدا بر بنده‌اى فزونى گيرد، وظيفه او در برآوردن نيازهاى مردم نيز سنگينى مى‌شود. پس هركس بار نيازهاى مردم را بر دوش نكشد (از آنچه‌

[١] . مستدرك عوالم العلوم/ ٢٣، ص ٢٥٧.