پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٢ - ٢ جامعه اسلامى و امامت زودهنگام در مدرسه اهل بيت عليهم السلام

دستاوردها پاسخ‌هاى امام جواد عليه السّلام خلفا و علما را به چالش مى‌خواند، علمايى كه به عنوان پشتوانه علمى، فرهنگى و مشروعيت‌بخشى خلفا در نزد گروهى از آن جامعه دور شده از خط اصيل رسالت به شمار مى‌آمدند، گروهى كه فريفته ظواهر و شعارهاى پرهياهو شده و هرگز نتوانسته بود با تعقل و انديشه به عمق جريان‌ها و رويدادهاى موجود در جامعه اسلامى آن روز پى ببرد.

حاكمان مى‌كوشيدند امامان اهل بيت را از نظرها بيندازند و از منزلت و جايگاه آنان بكاهند، چرا كه آنان را معارضانى خاموش و مخالفان حكومت خودكامه و غاصبانه خود مى‌دانستند. از اين‌رو هرچه در توان داشتند براى كاستن از جايگاه و منزلت آنان به كار مى‌بستند، اما حضور امام جواد عليه السّلام و ديگر امامان در مجالس علمى خلفا و پاسخ دادن به پرسش‌هاى عالمان بزرگ زمان، تمام تلاش خلفا را ناكارآمد مى‌كرد. از ديگرسو به همگان مى‌فهماندند كه امامت از نظر اهل بيت عليهم السّلام اختصاص به كسانى دارد كه معصوم و از سوى خدا و پيامبرش براى اين امر انتخاب شده باشند.

٢. جامعه اسلامى و امامت زودهنگام در مدرسه اهل بيت عليهم السّلام‌

وجود امام جواد عليه السّلام در منصب امامت دليل محكمى بر صحت عقيده اهل بيت عليهم السّلام در مسأله امامت بود. اين پديده، يعنى احراز منصب و ديگر مسؤوليت‌هاى وابسته به آن در خردسالى دليل قاطعى است بر سلامت انديشه و عقيده مذهب اهل بيت عليهم السّلام كه تنها پيروان اين مذهب از آن برخوردارند.

براساس اين عقيده، امامت منصبى الهى است كه افراد آن نه با انتخاب مردم كه براساس توانمندى و شايستگى رهبرى فكرى، علمى، دينى و عملى تمام‌