پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٤ - طرح كشتن امام جواد عليه السلام

گفتند: به دليل آيه قرآنى كه مى‌فرمايد: ... وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ‌[١] ...؛ و دست‌هايتان را تا آرنج بشوييد» و همين ثابت مى‌كند تا آرنج دست به شمار مى‌رود.

آن‌گاه معتصم رو به محمد بن على عليه السّلام كرد و گفت: اى ابو جعفر، تو چه مى‌گويى؟

پاسخ داد: اى امير المؤمنين جماعت [فقيهان‌] در اين‌باره سخن گفتند.

معتصم گفت: آنچه اينان گفتند رها كن. تو براى گفتن چه دارى؟

او گفت: اى امير المؤمنين، مرا از اين كار معاف دار.

معتصم گفت: تو را به خدا سوگند مى‌دهم كه آنچه در اين‌باره دارى (مى‌دانى) بازگو.

ابو جعفر گفت: حال كه مرا به خدا سوگند مى‌دهى بايد بگويم كه اينان حكم خدا و سنت را درباره حد سرقت به اشتباه فهميده‌اند و راه خطا در پيش گرفته، زيرا بريدن دست بايد از بن انگشتان صورت گيرد و كف دست باقى بماند.

معتصم گفت: دليل تو در اين‌باره چيست؟

ابو جعفر گفت: به دليل گفته رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود: «السجود على سبعة اعضاء: الوجه، و اليدين، و الركبتين، و الرجلين»؛ سجده بر هفت موضع بايد صورت گيرد:

صورت (پيشانى)، دو دست، دو زانو، و [سرانگشتان‌] دو پا.

حال اگر دست از مچ يا از آرنج قطع شود، دستى براى سجده كردن نمى‌ماند. و [بدانيد] خداى- تبارك و تعالى- فرموده است: وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ ...[٢]؛ و مساجد ويژه خداست و مراد از مساجد، هفت موضع سجده است. در

[١] . مائده/ ٥.

[٢] . جن/ ١٨.