پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٩ - امامت حضرت جواد عليه السلام در عهد مأمون

نخست: امام جواد عليه السّلام در جامعه‌اى مى‌زيست كه دسته‌اى مخالف، تبليغاتى بر ضد او به راه انداخت بودند كه او (امام جواد) عليه السّلام چيزى از مفاهيم دين را نمى‌شناسد و ديگر اين‌كه خردسال است. از اين‌رو امام عليه السّلام با شركت در مناظره علمى با بزرگترين دانشمندان، امامت و دانش سرشار خويش را به مردم نماياند.

دوم: از آن‌جا كه يحيى بن اكثم عالم دستگاه مأمون و قاضى القضات او بود، محكوم و مردود كردن او به منزله محكوم كردن نظام بود. از اين‌رو امام جواد عليه السّلام در ميدان مبارزه علمى با او هماوردى كرد و عليرغم خردسالى، برترى علمى خود را اثبات نمود.

سوم: امام جواد عليه السّلام با شركت در مناظره، مردم را آگاهى بخشيد و دانش صحيح و واقعى را به آنان شناساند.

امامت حضرت جواد عليه السّلام در عهد مأمون‌

پس از شهادت رسيدن امام رضا عليه السّلام در سال ٢٠٣ ق. و در عهد مأمون، منصب و وظيفه هدايت امت به امام جواد عليه السّلام رسيد. مأمون در سال ٢١٨ ق. در «بدندون» روم مرد و پيكرش به طوس منتقل و در آن‌جا دفن شد.[١]

بنابراين، امام جواد عليه السّلام پانزده سال از هفده سال امامت خود را با مأمون معاصر بود در واقع بيشتر دوران امامت آن حضرت در عهد مأمون بود.

[١] . تاريخ الخلفاء/ ٣٣٣- ٢٣٤.