پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٢ - هزينه همسران مأمون

سى‌صد هزار پياده ملازم ركاب مأمون بود ... حسن بن سهل، پدر پوران در مراسم ازدواج دختر خود با سر بريدن سى هزار گوسفند، شصت هزار مرغ، چهارصد گاو و چهارصد شتر از ميهمانان پذيرايى كرد.

مردم اين دعوت و خوان را «دعوة الاسلام» (خوان و دعوت اسلام) خواندند، غافل از اين‌كه اسلام از چنين رفتارهايى به شدت بيزار است و در مورد بيت المال مسلمانان و هزينه كردن دارايى آن محتاطانه عمل مى‌كند و هر تصرفى در بيت المال كه منافع و مصالح مسلمانان را لحاظ نكند، حرام شمرده است.

شب زفاف پوران، خود صحنه‌اى كامل و مستقل از اسراف و ولخرجى بود. در آن شب از فراز بام خانه حسن بن سهل گوى‌هايى از عنبر بر سر مردم مى‌افشاندند. اين گوى‌ها نظر مردم را جلب نمى‌كرد و آن‌ها را به نظر نمى‌آوردند. شخصى از فراز بام بانگ برآورد: هركس از اين گوى‌ها به دست آورد، آن را بشكند و برگه‌اى كه در آن قرار دارد برگيرد و هرچه بر آن نوشته شده، همان را به عنوان جايزه دريافت خواهد كرد.

حاضران گوى‌ها را برگرفته، آن را مى‌شكستند و برگه‌ها را مى‌كاويدند. بر پاره‌اى از آن‌ها جايزه‌اى به مبلغ هزار دينار، برخى ديگر پانصد دينار، بخشى ديگر كمتر و مواردى يكصد دينار نوشته شده بود. ده پيراهن، پنج پيراهن ديبا، غلام، كنيز و ... موارد ديگرى بودند كه در برگه‌هاى داخل گوى‌هاى عنبرين ثبت شده بودند. هركس حواله‌اى به دست آورده بود آن را به ديوان برده و هرچه نصيب او شده بود دريافت مى‌كرد.[١] همچنين پنجاه ميليون درهم ميان‌

[١] . تاريخ طبرى ٧/ ١٤٩ و ابن اثير ٤/ ٢٠٦.