پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥٧ - در آستان غدير

[معصوم‌] چنگ انداخته، بدان پايبند هستند.

اين روز، روز لبخند زدن در چهره مؤمنان است. پس هركس در روز غدير در چهره برادر [دينى‌] خود لبخند بزند، خداى- عز و جل- در روز قيامت با مهربانى در او مى‌نگرد، هزار حاجت او را برآورده مى‌كند، هزار كاخ از مرواريد سفيد براى او در بهشت مى‌سازد و چهره او را شاداب مى‌گرداند. روز غدير، روز زينت و آراستن است. هركس خود را در اين روز و براى اين روز بيارايد، خداوند گناهان كوچك و بزرگ او را مى‌آمرزد، فرشتگانى را [فرو] مى‌فرستد تا براى او كارهاى نيك ثبت كنند و تا روز غدير آينده، بر درجات او مى‌افزايند.

اگر [در چنين روزى‌] بميرد، شهيد خواهد بود و اگر زنده بماند در شمار نيك‌بختان قرار خواهد داشت. هركس [در اين روز] بينوايى را اطعام كند، چنان است كه تمام پيامبران و صديقان (راستگويان) را اطعام كرده باشد. هركس در اين روز به ديدار مؤمنى برود، خداوند هفتاد نور به قبر او مى‌فرستد، قبر او را وسعت مى‌بخشد و هرروز هفتاد هزار فرشته قبر او را زيارت كرده، او را مژده بهشت مى‌دهند.

در روز غدير خداوند «ولايت» را بر ساكنان هفت آسمان عرضه نمود. ساكنان آسمان هفتم در پذيرش آن پيشى گرفتند و حضرتش عرش را به آن آراست. سپس ساكنان آسمان چهارم براى پذيرش آن شتافتند، خداوند آن را با «بيت المعمور» بياراست. پس از آن، ساكنان آسمان دنيا براى پذيرش آن شتافتند و خداوند، آن را با ستارگان آراست.

آن‌گاه خداوند، ولايت را بر زمين عرضه فرمود. مكه، در پذيرش آن، [بر ساير نقاط] پيشى گرفت و خداوند آن را به زيور وجود كعبه آراست، پس از آن، مدينه آن را پذيرفت و حضرت حق، آن را به [وجود] برگزيده [اش‌] محمد صلّى اللّه عليه و آله آراست. پس از مدينه، كوفه آن را پذيرفت و خداوند آن را به [وجود] امير المؤمنين بياراست.

سپس ولايت را بر كوه‌ها عرضه فرمود و سه كوه بر ديگر كوه‌ها پيشى گرفته، ولايت را