پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٤ - ٣ فساد سياسى

بيت المال مسلمانان را هزينه كرده، هيچ حكمى از احكام شريعت محمدى يا خرده‌گيرى مردم و دلسوزان، آنان را از اين كار بازنمى‌داشت.[١]

«منصور» خليفه عباسى، به هنگام مرگ ششصد ميليون درهم و چهارده ميليون دينار از خود برجاى گذاشت.[٢]

زمانى كه «مروان بن ابى حفص» بر مهدى عباسى وارد شده، شعرى خواند كه در آن، خاندان عباسى را مدح گفته، اهل‌بيت عليهم السّلام را نكوهش مى‌كرد، از جايزه و صله هفتاد هزار درهمى مهدى برخوردار شد.[٣]

و آن‌گاه كه «عبد اللّه بن مالك» كنيزكى آوازه‌خوان پيشكش مهدى كرد، مهدى به پاس اين خدمت چهل هزار [درهم‌] براى او فرستاد.[٤]

هارون الرشيد شيفته ميگسارى با حضور «جعفر برمكى» و خواهر خود «عباسه» دختر مهدى بود. او هرگاه بر خوان شراب مى‌نشست آن دو را فرا مى‌خواند و پس از خوردن شراب، جعفر و عباسه را تنها مى‌گذاشت تا از فرط ميگسارى، مدهوش شوند.[٥]

٣. فساد سياسى‌

حضرت رضا عليه السّلام شاهد كيفيت تعامل عباسيان با مسأله «خلافت» بود. آنان خود را چنين جا انداخته بودند كه جانشينى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله از طريق «عباس» عموى آن حضرت به صورت ارث به ايشان رسيده است. حاكمان اين خاندان، بدون در نظر گرفتن آراى مسلمانان، اين منصب الهى را كه هيچ‌

[١] . مروج الذهب ٣/ ٣٠٨.

[٢] . همان‌جا.

[٣] . تاريخ طبرى ٨/ ١٨٢.

[٤] . همان/ ١٨٥.

[٥] . همان/ ٢٩٤.