پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٠ - امام رضا عليه السلام در سنگر دعا
صبح امام عليه السّلام اذان و اقامه مىگفت و نماز صبح مىگزارد و چون نماز را به پايان مىرساند، تا برآمدن خورشيد به تعقيبات مىپرداخت و آن هنگام سر به سجده شكر مىنهاد و با بالا آمدن روز سر از سجده برمىداشت».[١]
به يك سخن اينكه عشق خدا آنچنان در قلب مبارك امام رضا عليه السّلام جاى گرفته، او را مجذوب حضرت حق كرده بود كه تمام وجودش خدايى و بندگى خداوند بخشى از شخصيت و ويژگى آن بزرگوار شد.
امام رضا عليه السّلام در سنگر دعا
از ديگر جلوههاى بارز و برجسته زندگى معنوى امام رضا عليه السّلام دعا به درگاه الهى بود و آن حضرت در هر كارى به درگاه خداوند پناه مىبرد. او از دعا چنان غرق لذتهاى روحى و معنوى مىشد كه هيچ لذت مادى نمىتوانست با آن حالت خوش روحى برابرى كند. دعاهايى كه در همين بخش خواهيم خواند از ميان دعاهايى است كه از امام رضا عليه السّلام نقل شده است:
١. حضرت رضا عليه السّلام به هنگام دعا به درگاه خداوند، عرضه مىداشت:
«يا من دلّني على نفسه، و ذلّل قلبي بتصديقه، أسألك الأمن و الإيمان في الدنيا و الآخرة»؛[٢]
اى كه مرا به سوى خود راهنمايى نموده [اى] و قلب مرا رام تصديق خود كرده [اى]، امان و ايمان دنيا و آخرت را از تو مىخواهم.
اين دعا در عين اختصار برخوردار از جلوههاى توحيد مىباشد، چرا كه حضرتش اعتراف دارد كه خداوند با آفرينش شگفتىهاى هستى كه وجود
[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ١٨٠- ١٨٣؛ بحار الانوار ٤٩/ ٩٣( به نقل از: عيون اخبار الرضا ٢/ ١٨٠- ١٨٣). اين حديث ادامه دارد كه به برخى از ذكرها، عبادتها و برخى سورههايى كه امام رضا عليه السّلام در نمازهاى مستحبى خود مىخوانده است، مىپردازد.
[٢] . اصول كافى/ ٢/ ٥٧٩.