پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٩ - عبادت و پرهيزگارى امام رضا عليه السلام

ركعت باقى مانده نماز جعفر طيار را مى‌گزارد. در ركعت اول سوره حمد و سوره «ملك» و در ركعت دوم، حمد و سوره «دهر، انسان» مى‌خواند و نماز را به پايان مى‌رساند. آن‌گاه برمى‌خاست دو ركعت نماز «شفع» مى‌گزارد و در هر ركعت حمد و سوره توحيد سه مرتبه مى‌خواند و پس از قنوت، نماز را به همان ترتيب به پايان مى‌رساند. سپس يك ركعت نماز «وتر» با حمد و توحيد سه مرتبه، سوره «فلق» يك مرتبه و سوره «ناس» يك مرتبه مى‌خواند، سپس در قنوت مى‌گفت:

«أللّهم صل على محمّد و آل محمّد، أللّهم اهدنا فيمن هديت، و عافنا فيمن عافيت، و تولنا فيمن توليت، و بارك لنا فيما أعطيت، و قنا شرّ ما قضيت، فإنك تقضي و لا يقضى عليك، انه لا يذل من واليت، و لا يعزّ من عاديت، تباركت و تعاليت ...»؛

بار خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست. بار خدايا، ما را در شمار آنان كه هدايت كرده‌اى قرار ده. [بار خدايا،] ما را در شمار آنانى كه از عافيت خود برخوردارشان كرده‌اى قرار ده. [بار خدايا،] ما را در شمار آنانى كه سرپرستى‌شان را خود در دست گرفته‌اى قرار ده. [بار خدايا،] ما را از شر آنچه [از بلا حكم كرده،] مقرر داشته‌اى ايمنى بخش، زيرا تو حكم مى‌كنى و بر تو حكم نشود. [خدايا،] هركس را كه تو دوست بدارى خوار نشود و هركس تواش دشمن باشى عزت نيابد. [بار خدايا،] تو مبارك و بلندمرتبه‌اى.

سپس هفتاد مرتبه مى‌گفت: «استغفر اللّه و أسأله التوبة»؛ از [درگاه‌] خداوند طلب آمرزش و درخواست [پذيرفته شدن‌] توبه مى‌كنم.

پس از فراغت از نماز تا آن‌جا كه مى‌توانست تعقيبات مى‌گفت و چون به زمان فجر نزديك مى‌شد دو ركعت نماز فجر به‌جاى مى‌آورد كه در ركعت اول حمد و سوره كافرون و در ركعت دوم، حمد و سوره توحيد مى‌خواند. با دميدن‌