پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٧ - عبادت و پرهيزگارى امام رضا عليه السلام

و ترسيم مى‌كند: «كسى را نديدم كه همانند او تقواى خدا پيشه كند، پيوسته اوقات خود را با ياد او پر كند و چون او از خداى- عز و جلّ- بيمناك باشد.

سپيده صبح كه سر مى‌زد، حضرتش نماز صبح مى‌گزارد و چون از نماز فارغ مى‌شد تا برآمدن خورشيد در مصلاى خود مى‌نشست و به تسبيح و تهليل و تكبير و حمد خداوند و فرستادن صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و خاندانش مى‌پرداخت. آن‌گاه سر به سجده مى‌گذارد و با بلند شدن روز سر از سجده بر مى‌داشت. سپس به ميان مردم مى‌رفت و تا نزديك ظهر آنان را پند و اندرز مى‌داد و پس از آن برخاسته، تجديد وضو مى‌كرد و به مصلاى خود مى‌رفت.

چون ظهر فرامى‌رسيد، برمى‌خاست و شش ركعت نماز مى‌گزارد. در ركعت اول، سوره «حمد» و «كافرون» و در ركعت دوم «حمد» و «توحيد» مى‌خواند. در چهار ركعت ديگر حمد و توحيد مى‌خواند و سلام مى‌داد. در هردو ركعت، يك قنوت پس از قرائت و پيش از ركوع به‌جا مى‌آورد.

[پس از شش ركعت نماز] اذان مى‌گفت و دو ركعت نماز مى‌گزارد و پس از آن، اقامه نماز ظهر مى‌گفت و نماز ظهر مى‌خواند. پس از سلام نماز، تا آن‌جا كه مى‌توانست تهليل، تكبير و تسبيح مى‌گفت و حمد خداى به‌جا مى‌آورد.

سپس سر به سجده شكر گذارده، صد بار «شكرا للّه» مى‌گفت. چون سر از سجده برمى‌داشت، شش ركعت نماز مى‌گزارد و هردو ركعت به يك سلام به پايان مى‌برد. در هر ركعت سوره حمد و توحيد مى‌خواند و در ركعت دوم پيش از ركوع و پس از قرائت قنوت به‌جا مى‌آورد. پس از پايان يافتن شش ركعت، اذان مى‌گفت و دو ركعت نماز مى‌گزارد و در ركعت دوم پس از قرائت قنوت به جا مى‌آورد. پس از پايان نماز، برمى‌خواست و نماز عصر به جاى مى‌آورد.

بعد از نماز عصر در مصلاى خود مى‌نشست و تسبيح، تكبير و تهليل خدا مى‌گفت و حمد او را به جاى مى‌آورد، سپس سر به سجده مى‌نهاد و صد مرتبه‌