پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٦ - عبادت و پرهيزگارى امام رضا عليه السلام

[و همان‌گونه كه امام عليه السّلام به من خبر داد،] يكى پسر بود و ديگرى دختر. [طبق سفارش امام عليه السّلام‌] پسر را «على» و دختر را «امّ عمرو» نام نهادم».[١]

عبادت و پرهيزگارى امام رضا عليه السّلام‌

بريدن از غير خدا و پيوستن به او و چنگ زدن به ريسمان حضرت احديت، از برجسته‌ترين ويژگى‌هاى امام رضا عليه السّلام بود كه بخش اعظم زندگى معنوى امام عليه السّلام را كه آكنده از نور و تقوا بود، دربر مى‌گرفت. «ابراهيم بن عباس» ضمن حديثى مى‌گويد: امام عليه السّلام كم مى‌خوابيد و بسيار شب‌زنده‌دارى مى‌كرد، بيشتر شب‌ها را از آغاز تا صبح بيدار مى‌ماند و بسيار روزه مى‌گرفت و روزه سه روز از هر ماه را از دست نمى‌داد.[٢]

«شبراوى» درباره عبادت امام رضا عليه السّلام گفته است: او (امام رضا «ع») همدم وضو و نماز بود (هماره وضو داشت و مشغول نماز بود). او همه شب، وضو مى‌ساخت، نماز مى‌گزارد و اندكى مى‌خفت و به همين منوال شب را به صبح مى‌رساند.[٣]

حضرت امام على بن موسى الرضا عليه السّلام در پرهيزگارى و فرمانبردارى از خداوند سرآمد روزگار خود بود. آنچه «رجاء بن ابى ضحاك» نقل كرده، شمه‌اى از عبادت‌هاى آن حضرت است.

«رجاء» از سوى مأمون به مدينه رفت تا امام رضا عليه السّلام را با خود به خراسان ببرد. او در پى اجراى اين دستور از مدينه تا «مرو» همراه امام عليه السّلام بود. «رجاء» يك شبانه روز عبادت، معاشرت و استراحت امام رضا عليه السّلام را چنين توصيف‌

[١] . جوهرة الكلام/ ١٤٦.

[٢] . بحار الانوار/ ٤٩/ ٩١( به نقل از: عيون اخبار الرضا/ ٢/ ١٨٢).

[٣] . الإتحاف بحب الاشراف/ ٥٩.