پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٦ - ٩ گفتوگوى امام رضا عليه السلام با سليمان مروزى

امام عليه السّلام فرمود: اى سليمان، شب قدر شبى است كه خداى- عز و جل- آنچه را كه [بايد] در يك سال [ميان دو شب قدر] رخ دهد، رقم مى‌زند، مانند: حيات و مرگ، خير و شر و ارزاق و تمام مقدرات اين شب حتمى و شدنى است.

سليمان گفت: فدايت گردم، اينك فهميدم. باز هم بگو.

امام عليه السّلام فرمود: اى سليمان، امورى هست كه نزد خداوند «موقوف» [و امضا ناشده‌] است، پس [اجراى‌] هرچه از آن امور را بخواهد پيش مى‌اندازد و هرچه را بخواهد به تأخير مى‌افكند. اى سليمان، على عليه السّلام مى‌فرمود: «علم دو گونه است، يكى علمى است كه خداوند آن را به فرشتگان و پيامبران آموخته است كه شدنى است. پس حضرت حق، خود، فرشتگان و پيامبران خود را [با محقق نشدن اين امور] تكذيب نمى‌كند.

علم ديگر، علمى است مخزون و نهان كه هيچ‌يك از آفريدگان از آن آگاه نخواهند شد. هرچه را بخواهد پيش مى‌اندازد، هرچه را بخواهد به تأخير مى‌افكند و هرچه را بخواهد محو و هرچه را بخواهد اثبات مى‌كند».

سليمان به مأمون گفت: اى امير المؤمنين، از اين پس منكر بداء نخواهم شد و آن را تكذيب نخواهم كرد، ان شاء اللّه.

مأمون به سليمان گفت: اى سليمان، آنچه مى‌خواهى از ابو الحسن بپرس، اما از نيكو گوش سپردن و رعايت انصاف غافل مباش.

سليمان رو به امام عليه السّلام كرد و گفت: اى سرورم، بپرسم؟

امام عليه السّلام فرمود: هرچه مى‌خواهى بپرس.

سليمان گفت: كسانى «اراده» را اسم و صفتى مانند: حى (زنده)، سميع (شنوا)، بصير (بينا) و قدير (توانا) مى‌دانند. درباره آنان چه مى‌گويى؟

امام عليه السّلام فرمود: مى‌گوييد: اشياء از آن‌رو پديد آمده، [در شكل و ماهيت‌]