پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٧ - ٥ گفتوگو با ارباب مذاهب اسلامى

داد و آنان را [در اين زمينه‌] مترادف خود و پيامبر خويش گرداند.

[در مورد اطاعت و فرمانبردارى نيز وضع به همين صورت است.] خداوند متعال مؤمنان را مخاطب قرار داده، از آنان خواسته است تا پس از اطاعت از او از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و پس از او از خاندانش پيروى كنند، آن‌جا كه مى‌فرمايد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌[١]؛

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد».

و نيز فرموده است: «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا؛ «ولىّ» شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند.

بدين ترتيب، خداوند- همان‌گونه كه سهم پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و خاندان او را [براى هميشه‌] قرين سهم خود گرداند، ولايت و [پذيرش‌] سرپرستى آنان و نيز اطاعت از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را با اطاعت از خود قرين فرمود. منزه و بلندمرتبه خداوندى است [همو كه‌] نعمتش بر اين خاندان بس بزرگ و سترگ است.

آن‌گاه كه خداوند از «صدقه» سخن به ميان مى‌آورد، خود، پيامبرش و خاندان پيامبر را از آن دور داشته، مى‌فرمايد: «إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ‌[٢]؛

صدقات، تنها به تهيدستان و بينوايان و متصديان [گردآورى و توزيع‌] آن، و كسانى كه دلشان به دست آورده مى‌شود و در [راه آزادى‌] بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده‌

[١] . نساء/ ٥٩.

[٢] . توبه/ ٦٠.