پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٧ - ٢ گفتوگو با ارباب اديان

امام عليه السّلام فرمود: داوود در زبور گفته است: «بار خداوندا، آن كس را كه پس از گذشت فترتى (روزگارانى)، سنت [تو را] برپا مى‌دارد، مبعوث فرما». تو اين مطلب را خوانده‌اى؟ [به پرسش من پاسخ بده كه‌] آيا غير از محمد صلّى اللّه عليه و اله پيامبرى را مى‌شناسى كه پس از دورانى، سنت [خدا] را برپا داشته [و احيا كرده‌] باشد؟

رأس الجالوت گفت: اين گفته داوود است آن را مى‌شناسيم (خوانده‌ايم)، اما منظور داوود، عيسى بوده و فترت، همان روزگار اوست.

امام عليه السّلام فرمود: ندانسته‌اى (فراموش كرده‌اى) كه عيسى با سنت الهى مخالفت نكرد، بلكه تا روزى كه خداوند او را بالا برد از سنت تورات پيروى مى‌كرد. در انجيل آمده است: «به يقين فرزند [بانوى‌] نيكوكار خواهد رفت و «فارقليطا» پس از او خواهد آمد و هموست كه [بار] خطاها را سبك كرده و هر چيز [نادانسته‌] را براى شما تفسير مى‌كند. همان‌گونه كه من به [رسالت‌] او گواهى داده‌ام او نيز [رسالت‌] مرا گواهى خواهد داد. من «مثل» ها را براى شما آورده‌ام و او «تأويل» را براى شما خواهد آورد». آيا اين [بشارت‌] را از او دانسته، به آن ايمان دارى؟

رأس الجالوت گفت: آرى. منكر آن نيستم.

امام عليه السّلام فرمود: اى رأس الجالوت، درباره پيامبرت موسى بن عمران از تو سؤال كنم؟

گفت: بپرس.

امام عليه السّلام فرمود: حجت و برهان [تو] در اثبات نبوت موسى چيست؟

پاسخ داد: او نشانه (معجزه) هايى آورد كه پيامبران پيش از او نياوردند.

امام عليه السّلام پرسيد: مثلا چه چيزى؟

او گفت: دريا را شكافت، عصاى خود را به مارى (اژدهايى) خزنده مبدل‌