پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٢ - فرجام غمانگيز امام رضا عليه السلام

ديده‌اند يا الهامى غيرملموس، از زمان سرآمدن روزگار زندگى خود آگاه شده، روز، ماه و سال مرگ خود را به‌طور دقيق معين كرده‌اند. حال اگر مردمان عادى بتوانند به چنين مرحله‌اى برسند، به يقين امام رضا عليه السّلام يا هر امام معصوم خواهد دانست كى، كجا و چگونه چشم از جهان فروخواهد بست، چرا كه در اوج والايى و بلندى روح بود، در سكنات و حركات خود لحظه‌اى از خدا غافل نشد، هماره با او ارتباط داشت و تمام اعمال خود را براى خدا خالص گرداند.

او افزون بر الهام الهى، از رواياتى كه بواسطه پدرانش از جدش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله شنيده بود زمان و مكان شهادت و محل دفن خود را مى‌دانست و در مناسبت‌هايى بدان اشاره مى‌كرد.

حضرتش گروهى از مردم را از مدفن خود آگاه كرده، با اشاره به اين‌كه در كنار هارون دفن خواهد شد، انگشت اشاره و ميانى خود را به هم چسباند و فرمود: من و هارون مانند اين دو هستيم.[١]

و زمانى كه هارون در مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و اله در مدينه خطبه مى‌خواند، امام رضا عليه السّلام حاضر بود. او فرمود: خواهيد ديد كه من و او (هارون) در يك خانه دفن خواهيم شد.[٢]

روزى هارون از درى از درهاى مسجد الحرام و امام رضا عليه السّلام از درى ديگر خارج شد و فرمود: خانه‌ها چه دور و ديدارها بس نزديك است. [زود است كه‌] طوس من و او را يك جا جمع آورد.[٣]

[١] . اصول كافى ١/ ٤٩١؛ عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٢٥- ٢٢٦؛ اعلام الورى ٢/ ٦٠( به نقل از: الارشاد ٢/ ٢٥٨) و الاتحاف بحب الاشراف/ ١٥٧.

[٢] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢١٦؛ كشف الغمه ٣/ ٩٣؛ اعلام الورى ٢/ ٥٩ و الاتحاف بحب الاشراف/ ١٥٨.

[٣] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢١٦؛ كشف الغمه ٣/ ١٠٥( به نقل از: اعلام الورى ٢/ ٥٩) و الإتحاف بحب-- الاشراف/ ١٥٨.