پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٧ - رخدادهاى پس از بيعت با امام عليه السلام

بن الحسين بن على بن أبى طالب- كه درود بر آنان باد- مى‌باشد. [سپس بيت زير به عبارت ياد شده افزوده مى‌شد:]

شش پدران او؛ برترين كسانى بودند كه از ابر باران‌زا آب مى‌نوشيدند (بهترين آفريدگان خداوند بودند)».[١]

رخدادهاى پس از بيعت با امام عليه السّلام‌

با گذشت ٢٣ روز از نوشتن فرمان ولايت‌عهدى و فرا رسيدن عيد فطر، مأمون از امام رضا عليه السّلام خواست گزاردن نماز عيد را به عهده گيرد و خطبه بخواند تا مردم به آرامش دست يابند، فضل و برترى حضرت را بشناسند و نسبت به دولت آسوده‌خاطر شوند و قرار و آرام گيرند. امام رضا عليه السّلام در پاسخ فرمود: شرطهايى را كه هنگام پذيرش اين امر (ولايت‌عهدى) ميان من و تو گذشت مى‌دانى.

مأمون پاسخ داد: منظور من از اين كار جاى گرفتن ولايت‌عهدى تو در دل عامه مردم، سپاهيان و خادمان است تا دل آنان آرام گيرد و نسبت به برترى‌ات كه خداوند به تو ارزانى داشته اقرار كنند.

مأمون همچنان با امام عليه السّلام در حال گفت‌وگو و اصرار بر پذيرش امامت نماز عيد بود. چون امام عليه السّلام اصرار مأمون را ديد به او فرمود: اگر مرا از اين كار معاف دارى مرا خوشتر است، اما اگر غير از اين باشد، همان‌گونه كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و امير المؤمنين عليه السّلام به نماز عيد مى‌رفتند، خواهم رفت.

مأمون گفت: هرگونه كه خود مى‌خواهى و دوست دارى به نماز برو.

[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ١٤٥؛ مقاتل الطالبيين/ ٥٦٥ و الارشاد ٢/ ٢٦٢:

اين شعر از« نابغه ذبيانى» است كه حاكم مدينه، عبد الجبار، سعيد مساحقى بدان تمثل جست.