پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨١ - چهارم تصحيح انديشه نادرست سياسى

در هرسه صورت يادشده، وجود چنين شخصى در مقام ولايت‌عهدى به ايجاد شكاف در صف ياران اهل‌بيت عليهم السّلام، درگير كردن ولى‌عهد علوى به كارهاى نادرستى كه اهل‌بيت عليهم السّلام را بدنام مى‌كرد و مسئول بودن در برابر هر اقدامى كه از سوى حكومتيان انجام مى‌دادند، مى‌انجاميد و بسا كه چنين فردى پا را فراتر نهاده، با امام رضا عليه السّلام به مبارزه پرداخته، ياران و پيروان آن حضرت را مورد پيگرد قرار مى‌داد.

امام رضا عليه السّلام با پذيرش اين مسئوليت، ابتكار عمل را از دست مأمون گرفته، برنامه‌هاى او را كه ايجاد تفرقه در صفوف ياران اهل‌بيت عليهم السّلام در سر مى‌پروراند و مى‌خواست مسئوليت مفاسد و نابسامانى را متوجه فرد منسوب به اهل‌بيت عليهم السّلام كند، ناموفق گذارد.

چهارم: تصحيح انديشه نادرست سياسى‌

غالب مسلمانان به اين انديشه و باور رسيده بودند كه دين از سياست جدا بوده، شايسته امامان و فقيهان نيست كه سياسى شده، با آن سروكار داشته باشند يا در منصبى سياسى قرار گيرند. آنان بى‌اعتنايى به حكومت و خلافت را معيار ارزش‌گذارى مى‌دانستند. حاكمان عباسى نيز اين برداشت و مفهوم سياسى را در باور مسلمانان پرورانده، بدان دامن مى‌زدند. امام رضا عليه السّلام با پذيرش ولايت‌عهدى در صدد برآمد تا اين انديشه غلط سياسى كه در ذهن مسلمانان رسوخ كرده بود بزدايد و به آنان بفهماند كه اگر شرايط و فضاى مناسبى فراهم آيد، بر امام عليه السّلام واجب است زمام حكومت را در دست گرفته، به اداره امور دينى، سياسى و اجتماعى بپردازد.

امام رضا عليه السّلام در زمانى كه چنين انديشه‌اى بر جامعه و افكار مسلمانان حاكم‌