پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٣ - انحراف اخلاقى

ميگسارى از ديگر سرگرمى‌هاى هارون بود كه به شدت بدان آلوده شده بود. به دليل همين اشتياق، گاهى خود جام‌هاى مى را به دست نديمان خود مى‌داد.[١]

از سرگرمى‌هاى هارون تشكيل مجالس خنده و تفريح و لطيفه‌گويى بود و به همين منظور، «ابن ابى مريم مدنى» را براى مجالس شادى خود برگزيد.

هارون، دورى او را برنتافته و از همزبانى‌اش ملول نمى‌شد. اين علاقه قلبى و دلبستگى هارون به ابن ابى مريم به جايى رسيد كه در كاخ خود خانه‌اى براى او در نظر گرفت و او را در شمار افراد خانواده، اطرافيان و غلامان خود درآورد.[٢]

هارون از به كار بردن الفاظ ركيك و مستهجن توسط مجلسيان خود رنجه نمى‌شد [، بلكه آن را نشاطافزا مى‌شمرد]. «روزى «عباس بن محمد» ظرفى سفالين پر از مشك و عبير به هارون پيشكش كرد. هارون آن را به «ابن ابى مريم» داد. عباس ناراحت شده، به ابن ابى مريم گفت: مادرش بدكاره باشد، اگر از آن بر غير مقعدش بمالد.

هارون از واكنش عباس خنديد. ابن ابى مريم دست درون ظرف سفالين كرده، از محتويات ظرف برداشته، بر عورت و همه اندام خود ماليد، سپس به غلام خود دستور داد تا باقى‌مانده مشك و عبير را نزد همسرش برده، [از قول ابن ابى مريم‌] به او بگويد: از محتويات ظرف به شرمگاه خود بمال تا بيايم و ...

هارون از شنيدن اين عبارت‌هاى ركيك يكسره مى‌خنديد و [به پاس اين‌

[١] . حياة الإمام على بن موسى الرضا ٢/ ٢٣٤.

[٢] . تاريخ طبرى ٨/ ٣٤٩.